منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٣

[ وجه چهاردهم - مختصات آن حضرت ]

هميشه در پى آزار يكديگر باشند * حسد نموده شعار و نفاق كرده دثار

جميع ، خسته و بيمار بهر سيم و زرند * دواى علّتشان هست شربت دينار

خورند از سر جرأت حرام از غفلت * نمىكنند لبى تر به آب استغفار

ز روى ذوق چنان مىخورند مال حرام * كه اشتران علف سبز را به وقت بهار

به گوششان نشود آشنا حكايت مرگ * اگر كنى به شب و روز نزدشان تكرار

نمىشوند به مردن از آن جهت راضى * كه كرده‌اند عمارت در اين شكسته حصار

به هوش باش مرو از پى هوا و هوس * بيا و گوهر ايمان خويش محكم دار

كه ديو نفس تو همدست گشته با ابليس * كه از كف تو ربايند اين در شهوار

سرت به افسر عزّت بلند كى گردد * ز سر برون نكنى تا علاقهء دستار

محلّ امن مدان اين جهان فانى را * برون فرست متاعت از اين شكسته حصار

چه مرغ خانه مقيم زمين چرا شده‌اى * اسير خاك مذلّت تو خويش را مگذار

ترا پريدن با قدسيان بود ممكن * بيا و رشتهء غفلت ز بال خود بردار