المعالم الأثيره في السنة و السيرة ( فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٧
[ باب بنى جمح :
به على عليه السّلام فرمود :
« وقتى من مردم ، بدنم را با هفت مشك آب از چاه غرس غسل بده » .
( 1 )
بئر قرّاصه :
بئر قرّاصه :
قراصه در غرب مساجد فتح ( مساجد سبعه ) ، در راه چاه رومه به مدينه قرار دارد و جابر بن عبد اللّه در آنجا زمينى داشته است . در كتاب‌هاى حديث ، دربارهء اين چاه داستانى دربارهء بدهكارى پدر جابر كه در غزوهء احد درگذشت ، نقل شده است .
( 2 )
بئر قريصه :
بئر قريصه :
يكى از چاه‌هاى مدينه است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله از آن آب نوشيده‌اند .
( 3 )
بئر مرق :
بئر مرق :
چاهى است در مدينه كه در اخبار هجرت از آن ياد شده است .
( 4 )
بئر معونه :
بئر معونه :
جايى است در سرزمين نجد ، و به قولى نزديك كوه ابلى كه در ماه صفر سال چهارم هجرى در محل اين چاه فاجعهء كشتار عده‌اى از مسلمانان به وقوع پيوست . عده‌اى اين فاجعه را با كشتار مسلمانان در رجيع خلط كرده‌اند ، در صورتى كه اين‌ها دو واقعهء متفاوت‌اند كه در دو مكان دور از هم اتفاق افتاده‌اند .
( 5 )
بئر يسره :
بئر يسره :
چاه بنى اميّة بن زيد و يكى از چاه‌هاى مدينه بوده است . نام قبلى اين چاه « عسره » بود و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن را « يسره » ناميد . در طبقات ابن سعد آمده است كه چاه ياد شده به نام « عبيره » موسوم بوده است ؛ اما احتمال مىدهم تصحيف باشد .
[ باب بنى جمح :
[ باب بنى جمح :
يكى از درهاى مسجد الحرام در زمان ازرقى بوده كه مقابل « باب بنى هاشم » قرار داشته است ، سپس در جريان توسعهء مسجد الحرام تخريب گرديده است . « 1 » بنى جمح كه اين در به نام آنها ناميده شده ، شاخه‌اى از قبيلهء قريش بوده‌اند .
شهيد ثانى نام ديگر آن را « باب الحنّاطين » خوانده و آن را روبروى ركن شامى دانسته است . دليل اين نامگذارى آن بوده كه نزديكى آن « حنطه » ( گندم ) يا « حنوط » ميّت مىفروخته‌اند . « 2 »
نام سوم آن ، به نقل فاسى « باب العمره » است ؛ زيرا كسانى كه از تنعيم به قصد عمرهء مفرده محرم مىشدند ، از آن در به مسجد الحرام مىرفته‌اند . « 3 » ]
( 1 ) . معجم معالم الحجاز 1 : 170 . ( 2 ) . شرح لمعة 2 : 329 . ( 3 ) . تاريخ المدينة المنوره ، ج 1 ، ص 283