المعالم الأثيره في السنة و السيرة ( فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٨
نبيت :
مسيجيد كه در قديم به آن « منصرف » مىگفتند . اين وادى در سمت راست كسى است كه از مسيجيد به صفراء مىرود و قبل از تنگهء صفراء ، به وادى « رحقان » ( كه مسافر به صفراء آن را قطع مىكند ) مىپيوندد . اين دو وادى از مسيجيد ، واقع در حدود هشتاد كيلومترى راه مدينه به بدر ، به وضوح ديده مىشود .
( 1 )
ناسّه :
ناسّه :
يكى از نام‌هاى مكّه است به معناى خشك‌كننده ؛ يعنى كسى كه در مكه مرتكب ظلم و ستمى شود ، اين شهر او را خشك مىكند .
( 2 )
ناعم :
ناعم :
يكى از دژهاى خيبر بوده است . در هنگام فتح ، اين دژ بود كه محمود بن مسلمه ، برادر محمد بن مسلمه ، بر اثر ضربت سنگ آسيايى ، كه يهوديان بر سر او انداختند ، به شهادت رسيد .
[ نافعه :
[ نافعه :
از نام‌هاى زمزم است . « 1 » ]
( 3 )
نباوه :
نباوه :
( به فتح اول و فتح واو ) ، نام جايى است . در حديث آمده است : « پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در نباوهء طائف خطابه‌اى ايراد كرد » .
محلى را كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در روزهاى محاصرهء طائف در آن نماز مىخواند ، عبد اللّه بن عباس به مسجد تبديل كرد كه امروزه به نام مسجد ابن عباس معروف شناخته مىشود . اين مسجد بر روى يك نبوه ( بلندى و زمين برآمده ) بنا شده است . نبوه و نباوه هر دو يكى است و شايد اين مكان همان نباوه باشد .
( 4 )
نبيت :
نبيت :
( به فتح اول و كسر دوم ) ، كوهى است در صدر وادى قناة در يك چاپارى شرق مدينه . در اخبار غزوهء سويق آمده است كه ابو سفيان در صدر وادى قناة ، نزديك كوهى كه به آن « نبيت » مىگويند ، فرود آمد كه ممكن است همان « شيب » و « تيأب » باشد . در سنن ابو داود آمده است : اسعد بن زراره نخستين كسى بود كه در هزم النبيت ، از حرّهء بنى بياضه ، در نقيعى ( دشت يا آبگيرى ) كه به آن « نقيع الخصمات » مىگويند ، نماز جمعه را برگزار كرد . - « نقيع » ) . اما بايد دانست كه هزم النبيت غير از نبيت است ؛ چرا كه هزم النبيت منسوب است به قبيله‌اى از انصار كه به آن بنى نبيت مىگويند و در غرب مدينه
( 1 ) . شفاء الغرام ، ج 1 ، ص 404