المعالم الأثيره في السنة و السيرة ( فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٢
صيلع :
( 1 )
صهوه :
صهوه :
در لغت به معناى قسمت بالاى هر چيز است . ياقوت مىنويسد : صهوه در نواحى مدينه است و آن صدقهء عبد اللّه بن عباس در كوه جهينه مىباشد .
( 2 )
صهيون :
صهيون :
( به كسر اول و سكون هاء ) ، كلمه‌اى عبرى است به معناى قلعه و دژ . نام يكى از تپه‌هايى است كه شهر قدس بر فراز آنها بنا گرديده و گاه اين نام به تمام قدس اطلاق مىشود . در روايت ابن منده از نسخهء تيول پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به تميم الدارى اين نام آمده است .
( 3 )
صياصى :
صياصى :
چهارده دژ ( اطم ) بوده در قبا كه از بس نزديك هم بودند ، اهالى آنها با يكديگر آتش رد و بدل مىكردند .
( 4 )
صيلع :
صيلع :
( به فتح اول و سكون دوم و فتح لام ) ، جايى است در يمن كه حيوانات وحشى و آهو در آنجا به وفور يافت مىشود .
در سخنى كه مالك بن نمط در حضور پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله گفت ، آمده است :
« تا لعلع برپاست و تا در صيلع آهو مىدود ، عهد و پيمان آنان برجاست و نقض نمىشود » .