المعالم الأثيره في السنة و السيرة ( فرهنگ اعلام جغرافيايى تاريخى در حديث و سيره نبوى ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٧
ذات أنواط :
( 1 )
« ذ »
« ذ »
( 2 )
ذات :
ذات :
چندين نام با پيشوند « ذات » آغاز مىشود كه برخى از آنها را در ذيل حرف « ذال » آورده‌ام و برخى ديگر از آنها را با در نظر گرفتن مضاف اليه ذكر كرده‌ام ؛ مانند ذات السلاسل ، ذات العشيره و ذات المريسيع .
( 3 )
ذات اجذال :
ذات اجذال :
نگاه كنيد به : اجذال .
( 4 )
ذات الأساود :
ذات الأساود :
سرزمينى است در جزيرة العرب كه تعيين موقعيت آن دشوار است ، اما از سرزمينى كه به آن « نجد » مىگويند خارج نيست .
( 5 )
ذات الأصابع :
ذات الأصابع :
در قصيدهء حسّان بن ثابت كه پيش از فتح مكه سروده ، از اين مكان نام برده شده است . مطلع اين قصيده چنين است .
عفت ذات الأصابع فالجواء * إلى عذراء منزلها خلاء
همچنين ، ذات الاصابع ، جايى است در سرزمين شام كه غسانيان در آنجا مىزيستند .
[ « ذات الأصابع و الجواء »
[ « ذات الأصابع و الجواء »
نام دو مكان است در شام ؛ و عذراء ، روستايى است از روستاهاى غوطهء دمشق كه حجر بن عدى صحابى در آنجا به شهادت رسيد . گفته‌اند : عذراء همان « عذرهء » فعلى است . ]
( 6 )
ذات اطلاح :
ذات اطلاح :
نگاه كنيد به : « اطلاح » و اين ، همان ذات اباطح است .
( 7 )
ذات اعشاش :
ذات اعشاش :
نام جايى است كه موقعيت آن معلوم و مشخص نيست .
( 8 )
ذات أنواط :
ذات أنواط :
درختى است كه در غزوهء حنين