اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٣

( 4 ) حضرت رسول اللَّه محمد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله

و يا مقام بزرگ او را درك كند .

( 1 ) وقتى كه دانستند ما چه مقامى داريم ، و خداوند چه عزت و قوتى به ما داده است ، گفتيم : لا حول و لا قوة الا باللَّه ، تا فرشتگان بدانند كه جز خداوند متعال كسى را حول و قوه‌اى نيست .

پس از اينكه فرشتگان مشاهده كردند خداوند متعال نعمت‌هائى به ما ارزانى داشته است و طاعت ما را به مردم واجب گردانيده گفتيم : الحمد للَّه ، تا ملائكه بدانند كه خداوند حقى به گردن ما دارد و ما بايد نعمت‌هاى او را سپاس گوئيم فرشتگان نيز گفتند الحمد للَّه .

پس فرشتگان به وسيله ما هدايت شدند و به توحيد خداوند متعال اعتراف كردند و او را تسبيح و تهليل و تحميد و تمجيد گفتند .

سپس خداوند متعال آدم را آفريد و ما را در صلب او قرار داد و فرشتگان را فرمان داد تا آدم را سجده كنند ، و اين براى بزرگداشت و تكريم ما بود ، سجده فرشتگان به آدم جهت تعظيم بود و براى خداوند براى عبوديت ، پس اينك چگونه ما از فرشتگان افضل نباشيم در صورتى كه همه فرشتگان به آدم سجده كردند ؟ .

هنگامى كه در شب معراج مرا به آسمان بردند جبرئيل دو بار اذان و اقامه گفت ، پس اظهار داشت يا محمد جلو بيا .

گفتم : اى جبرئيل جلوتر از تو بايستم ؟ گفت : آرى خداوند تبارك و تعالى پيغمبران خود را بر فرشتگان فضيلت داده است ، و مخصوصا براى تو فضيلتى خاص قائل شده است .

حضرت رسول فرمود : من پيش رفتم و نماز گزاردم و افتخار هم ندارم ، هنگامى كه به پرده‌هاى نور رسيدم جبرئيل گفت : اى محمد پيش برو و خود به عقب