اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٠
( 1 ) از كتاب توحيد و خداشناسى
عملى كه از روى اخلاص انجام گيرد و اخلاص نيز در معرض خطر است تا آنگاه كه بندگان به نتيجه اعمال خود برسند و عاقبت كارهاى خود را دريابند .
( 1 ) 15 - احمد بن عبد اللَّه جويبارى از حضرت رضا عليه السلام روايت كرده است كه حضرت على بن الحسين عليهما السلام فرمود : مردى از اهل عراق خدمت امير المؤمنين عليه السلام رسيد و عرض كرد : مرا خبر دهيد آيا بيرون شدن ما به طرف مردم شام با قضا و قدر خداوند انجام گرفته است ؟
على عليه السلام فرمود : آرى به خداوند سوگند شما از هيچ تپه‌اى بالا نرفتيد و در هيچ سرزمين فرود نيامديد مگر آنكه قضاء و قدر خداوند در آن دخالت داشت .
پيرمرد عراقى گفت : پس از مشقت‌هائى كه در اين مسافرت به من رسيده در نزد خداوند ما جور هستم ؟ .
على عليه السلام فرمود : اى پيرمرد اندكى آرام بگير ، شايد گمان ميكنى كه اين قضاء و قدر لازم و حتمى است و اگر چنين بود هر آينه ثواب و عقاب معنى نداشت و امر و نهى لازم نبود ، و معنى وعد و وعيد ساقط ميشد ، ديگر گناهكار را سرزنش نميكردند و نيكوكار را نميستودند ، حتى شايسته بود نيكوكار را سرزنش كنند و گناهكار را مورد احسان قرار دهند .
اين عقيده كه از وى بوى جبر مىآيد گفتهء بت پرستان و دشمنان خداوند است ، قدريان و مجوسان اين امت به اين عقيده هستند .
اى شيخ خداوند بندگان خود را با تخيير مكلف كرد و براى آنكه از عواقب اعمال خود بترسند آن‌ها را از ارتكاب كارهاى زشت بازداشت ، و در برابر كارهاى كوچك پاداش‌هاى زيادى عطا فرمود .
خداوند هرگز مغلوب نافرمانان و معصيت‌كاران نشده ، و از روى اكراه