اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ٤٦

شرح حال موجز سيّد بن طاوس

در بامداد روز دوشنبه 5 ذى القعدة 664 ه . ق . در بغداد رحلت نمود ، و آرزوى ديرينش كه دفن در نجف بود با دفن در نجف تحقق يافت .

راهيابى به زندگى سيّد بن طاوس در دوران پايانى زندگى او بسيار دشوار است .

برخى گويند : در سمت نقابت وفات نمود ، چنان كه گفته شده : در اواخر عمر از نقابت عزل گرديده بود ، يا او و برادرش را شهيد كردند .

سيد قسمت اوّل كتاب الملاحم خود را در 15 محرّم 663 هنگام خروج از بغداد به عزم زيارت نجف و توقفش در حلّه نوشت .

در جمادى الاولى 664 ه . ق . به بعضى از شاگردانش اجازه داد .

اين كه ابن طاوس در سال 627 ه . ق . به قصدى جز زيارت خانهء خدا از عراق خارج شده باشد به ما نرسيده است .

وضع مالى سيّد بن طاوس ، خوب بود و در وصيت به فرزندانش ياد آور شد كه به دليل تأسّى به پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام طلا و نقره به ارث ننهاده ، و املاك و باغاتى را به يادگار گذارد .

معروف است كه سيّد صاحب كرامات بوده كه بعضى را در نوشته‌هايش آورده و پاره‌اى ديگر را شرح حال نويسان او آورده‌اند ، تا آن جا كه گفته مىشد : او ارتباط مستقيم با حجة المنتظر عجل اللَّه فرجه داشت ، و گفته شده كه اسم اعظم به وى اعطا گرديده ليكن اجازه نداشت آن را به فرزندانش بياموزد .

ابن طاوس را سه برادر بود :

شرف الدين أبو الفضل محمّد عزّ الدّين حسن .

جمال الدّين أبو الفضائل احمد پدر غياث الدّين عبد الكريم .

ابن طاوس چهار دختر داشت كه نام دو نفر آنها در كتابها آمده است .

شرف الاشراف .

فاطمه .