اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٩١

[ خطبه زينب كبرى سلام الله عليها در مجلس يزيد ]

شهادت و رحمت مقرر فرمود .

( 1 ) از خدا مسألت مىكنيم ثواب آنان را تكميل فرموده و موجبات فزونى آن را فراهم آورد ، و خلافت را بر ما نيكو گرداند ، چه او رحيم و ودود است ، خداى ما را بس است چه نيكو وكيلى است .

يزيد لعنة اللَّه عليه گفت :

يا صيحة تحمد من صوائح * ما أهون الموت على النّوائح

صيحه از زنان صيحه‌كننده زيبا ، و مرگ بر زنان نوحه‌گر چه ناچيز است راوى گويد : يزيد با شاميان در امر اهل البيت مشورت كرد كه چه كند . شاميان ( عليهم لعائن اللَّه ) گفتند : از سگ بد بچّه مخواه .

نعمان بن بشير گفت : آن گونه كه پيامبر با آنان رفتار مىكرد عمل كن .

مردى از شاميان به فاطمه دخت حسين عليه السّلام نظرى افكند و گفت :

- اى امير اين دختر را به من ببخش .

فاطمه به عمّه‌اش گفت : عمّه جان ! يتيم گشتم و اكنون كنيزى ؟

فرمود : نه و كرامتى مر اين فاسق را نيست .

شامى گفت : اين ، دخترك كيست ؟

يزيد عليه اللعنة گفت : اين فاطمه دختر حسين ، و آن هم زينب دختر على است .

شامى : حسين فرزند فاطمه و علىّ بن ابى طالب ! ! يزيد : آرى .

شامى : خدا لعنتت كند اى يزيد ، عترت پيامبر را مىكشى و ذرّيه‌اش را به اسارت مىگيرى ، به خدا كه جز اين گمانم نبود كه اينان از اسيران روم‌اند .

يزيد : به خدا تو را به آنان ملحق مىكنم ، فرمان داد تا گردنش زده شد .

راوى گويد : بعد يزيد خطيب را فرا خواندن و دستور داد تا بر فراز منبر رود و از حسين و پدرش صلوات اللَّه عليهما به بدى ياد كند ، خطيب به منبر رفت ، و در مذمّت امير المؤمنين و حسين الشهيد عليهما السّلام ، و مدح معاويه و يزيد ياوه‌سرائى را به نهايت برد .