اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٣١

[ خطبه امام در مواجهه با سپاه عمر بن سعد ]

( 1 ) گفتند : خداوندا بله .

فرمود :

( أنشدكم اللَّه هل تعلمون أنّ هذا سيف رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله أنا متقلّده ؟ )

، « شما را به خدا آيا مىدانيد كه اين شمشير رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله است كه آن را آخته‌ام و در دست دارم ؟ » گفتند : بله .

فرمود :

( أنشدكم اللَّه هل تعلمون أنّ هذه عمامة رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله أنا لابسها ؟ )

، « شما را به خدا آيا اين عمامهء رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله است كه بر سر دارم ؟ » گفتند : آرى .

فرمود :

( أنشدكم اللَّه هل تعلمون أنّ عليّا عليه السّلام كان أوّل الناس إسلاما و أجزلهم علما و أعظمهم حلما و أنّه وليّ كلّ مؤمن و مؤمنة ؟ )

، « شما را به خدا آيا مىدانيد على عليه السّلام اوّل انسان است كه اسلام آورد ، او كه علمش از همه فراگيرتر و حلمش از همه برتر بوده و اين كه او ولىّ هر مؤمن و مؤمنه مىباشد ؟ » گفتند : خداوندا آرى .

فرمود :

( فبم تستحلّون دمي و أبي صلوات اللَّه عليه الذائد عن الحوض غدا ، يذود عنه رجالا كما يذاد البعير الصادر على الماء ، و لواء الحمد بيد أبي يوم القيامة ؟ ! ! )

، « پس چرا ريختن خونم را روا مىدانيد با آن كه پدرم صلوات اللَّه عليه در فرداى قيامت مدافع حوض است ، و مردم را آن چنان كه شتر را از آب برانند از حوض براند ، و لواء الحمد در روز قيامت به دست پدرم باشد » ؟ ! ! گفتند : همهء اينها را مىدانيم ، و تو را رها نكنيم تا مرگ را با تشنگى بچشى .

چون خطبهء امام را زينب و زنان بشنيدند گريستند و نوح و ندبه كرده و تپانچه بر چهره نواخته صداهايشان به ناله بلند شد .