اللهوف في قتلى الطفوف ( فارسي ) — الصفحة ١٠٧

[ حاكم شدن ابن زياد بر كوفه ]

معروف و خوبيها را دفن ( 1 ) و بدون رضايت مردم خود را بر گردن ايشان سوار كرده‌ايد ، و مردم را بر خلاف فرمان خدا كشانيده ، چون قيصر و كسرى بر مردم حكم مىرانيد .

ما آمديم تا امر به معروف و نهى از منكر نماييم و مردم را به كتاب و سنّت فراخوانيم و آن گونه كه پيامبر فرمود شايستگى اين كار با ماست .

ابن زياد - لعنة اللَّه عليه - شروع به هتّاكى به مسلم و علىّ و حسن و حسين عليهم السّلام نمود .

مسلم فرمود : اين تو و پدر توست كه براى ناسزا سزاوارترين هستيد هر چه خواهى بكن اى دشمن خدا .

ابن زياد بكير - بكر - بن حمران خبيث ملعون را فرمان داد تا مسلم را به بالاى قصر برده و به قتل برساند ، او را به بالاى قصر برده و مسلم به تسبيح و تقديس و استغفار و صلوات بر پيامبر مشغول بود ، گردنش را زد ، و خود ترسان و لرزان فرود آمد .

ابن زياد گفت : تو را چه مىشود ؟

گفت : اى امير در لحظهء كشتنش مردى سيه‌گون زشت روى را روبروى خود ديدم كه انگشت خود را مىگزيد - يا لبهاى خود را مىگزيد - كه هرگز آنچنان نترسيده بودم .

ابن زياد : شايد ترسيده‌اى .

سپس فرمان قتل هانى بن عروه را داد ، او را براى كشته شدن مىبردند و او مىگفت : وا مذحجاه ، كجايند مذحج ، وا عشيرتا ، عشيرهء ما كجايند ؟ ! گفتند : اى هانى گردن فراز دار .

گفت : من در بذل جانم سخىّ نيستم و شما را براى كشتنم يارى نكنم .

رشيد غلام ابن زياد گردنش را بزد و او را بكشت .

در شهادت مسلم و هانى ، عبد اللَّه بن زبير اسدى « 1 » - يا به قولى فرزدق « 2 » - چنين

( 1 ) - عبد اللَّه بن الزبير بن الاعشى . نامش قيس بن بجرة بن قيس بن منقذ بن طريف بن عمرو بن قعين اسدى است . ادب الطف 1 / 146 . ( 2 ) - فرزدق همام بن غالب ، ابو فراس از نوادر شعراء و استاد در لغت ، و شريف در قومش بوده ، پدر و جدّش نيز از اشراف بخشندگان بوده و در بيابان بصره در حدود 100 سالگى وفات نمود . خزانة الادب 1 / 105 - 108 ، جمهرة اشعار العرب : 163 ، الاعلام 8 / 93 .