مثير الأحزان ( در سوگ امير آزادى ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٦٦
امام باقر و سوگوارى حسين عليه السّلام
در برابر تهاجم و تجاوز دشمن ، شجاعانه ايستادند و حقّ شمشير ستم سوز خود را ادا كردند .
بىگمان شهادت شهيد گرانقدر نينوا از فرزندان هاشم ، گردن‌ها و سرهاى بسيارى از قريش را فرود آورد و گرد و غبار ذلت بر چهرهء آنان نشست .
هنگامى كه سرودهء غم انگيز او به اينجا رسيد ، دخت ارجمند و دانشور حسين عليه السّلام فرمود : هان اى « ابا رمح » ! تو در سوگ پيشواى آزادى اين گونه شعر مىسرايى ؟
پرسيد : پس چگونه بسرايم سرورم ؟ ( 1 ) فرمود : بگو « اذلّ رقاب المسلمين فذلّت . »
و بىگمان شهادت شهيد نينوا ، از دودمان هاشم است كه كشته شدن او نسل‌هاى مسلمان را به ذلت كشيد و آنان در برابر اين فاجعهء بزرگ ذلت زده شدند ؛ چرا كه هدفهاى اصلاح‌طلبانه ، عدالتخواهانه و بشر دوستانهء پيشواى آزادى ، نه از آن يك خاندان ، يك نسل و يك جامعه كه جهانى و جاودانه بود و براى نجات و آزادى عصرها و نسل‌ها .
او گفت : به ديده منّت ، از اين پس در مورد حضرت حسين جز به گونه‌اى كه روشنگرى كرديد ، سروده‌اى نخواهم سرود .
امام باقر و سوگوارى حسين عليه السّلام
امام باقر و سوگوارى حسين عليه السّلام
( 2 ) گروهى از دوستداران خاندان پيامبر آورده‌اند كه : ما در حضور حضرت باقر بوديم و در آنجا از شهادت جانسوز پيشواى آزادى در كربلا ياد كرديم و بر آن سوگ غمبار سخت متأثر شديم .
آن بزرگوار ضمن اشاره به عظمت فاجعه و شخصيّت والاى حسين عليه السّلام و هدفهاى بلند و بشر دوستانهء آن حضرت و فداكارى خاندان و ياران فداكارش ، فرمود : در آن رويداد غمبار ، تنها هفده انسان آزادمنش و عدالتخواه سر بر بستر شهادت نهادند كه از فرزندان فاطمه ، مادر امير مؤمنان بودند .
و شاعر اهل بيت در اشاره به همين واقعيت است كه مىگويد :
و اندبى تسعة لصلب علىّ * قد اصيبوا و ستة لعقيل . . .
بر آن نه شهيد به خون خفته از فرزندان على ، و آن شش مبارز و فداكار از فرزندان