الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧

اخلاق و رفتار فرمانروايان

و چند سطر بعد به ذكر حكايت ذيل مىپردازد .

سلطان مسعود ، كه خداوند بيامرزدش ، خوش اخلاق بود و با مردم به گشاده روئى و مزاح بسيار سلوك مىكرد .

از شوخ طبعى او اين كه اتابك عماد الدين زنگى ، فرمانرواى موصل ، قاضى كمال الدين محمد شهرزورى را به خدمتش به رسالت فرستاد .

قاضى كمال الدين ، يك روز را تا مغرب در خيمهء وزير سلطان مسعود گذراند . نزديك مغرب به خيمهء خود بازگشت .

در راه بود كه صداى اذان مغرب به گوشش رسيد . لذا مرد فقيهى را در خيمه‌اى ديد و بر او وارد شد و نماز مغرب را با او خواند . .

بعد كمال الدين از او پرسيد كه اهل كجاست . گفت من قاضى فلان شهر هستم .

كمال الدين گفت : « قاضيان سه تن هستند . دو نفرشان به جهنم مىروند كه يكى منم و يكى تو . اما آن قاضى كه به بهشت مىرود كسى است كه درهاى اين ستمگران را نمىشناسد و آنان را نمىبيند . »

فرداى آن روز سلطان مسعود كسى را فرستاد و كمال الدين را احضار كرد .

وقتى كمال الدين به حضور رسيد و چشم سلطان مسعود بر او افتاد ، خنديد و گفت : « قاضيان سه نفرند ؟ » كمال الدين جواب داد : « بله ، اى سرور من . »

سلطان مسعود گفت : « به خدا راست گفتى ، چه خوشبخت است كسى كه نه او ما را مىبيند و نه ما او را »