الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩

عبرت آموزى

اين بود كه مىترسيد مصريان ، به علت تمايلى كه به علويان دارند ، شورش كنند . . .

وقتى به بهانهء احتمال شورش علويان از اجراى دستور نور الدين عذر آورد ، نور الدين عذرش را نپذيرفت و در قطع خطبه اصرار ورزيد و چنان او را ملزم ساخت كه ديگر مجال مخالفت برايش باقى نگذاشت . چون در حقيقت صلاح الدين نايب نور الدين بود و جز اجراى دستور او چاره‌اى نداشت .

در اين هنگام العاضد تصادفا به بيمارى سختى دچار گرديد .

بنابر اين وقتى صلاح الدين بر آن شد كه خطبه خواندن به نام خليفهء مصر را قطع كند با اميران خود به كنكاش پرداخت .

برخى از آنان فكر مصريان را نمىكردند و از اين بابت بيمى نداشتند لذا به او توصيه نمودند كه اين كار را انجام دهد .

برخى ديگر از شورش مصريان مىترسيدند . در عين حال نيز مىدانستند كه از انجام امر نور الدين گزيرى نيست .

در همان اوقات مردى اعجمى ( يعنى غير عرب ) وارد مصر شده بود كه من هم او را در موصل ديدم .

اين مرد كه معروف به « امير العالم » بود ، وقتى به خوددارى و ترديد آنان پى برد و دانست كه هيچكس جرئت نمىكند در مصر خطبه به نام عباسيان بخواند ، گفت : « من خطبه خواندن به نام عباسيان را آغاز مىكنم . »

لذا در نخستين جمعهء ماه محرم ، پيش از واعظ بالاى منبر رفت و در حق المستضيء بامر اللّه دعا كرد ، و هيچ كس از اين كار بدش نيامد .

بنابر اين ، همين كه جمعهء دوم فرا رسيد ، صلاح الدين واعظان را فرمود كه در مصر و قاهره خطبه خواندن به نام العاضد را موقوف