الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٨

رويدادهائى كه از روزگار نوح تا زمان ابراهيم پيش آمد

بلكه همه را خاموش و نابود خواهد كرد جز فرزندان لوذيه را كه به راه راست هدايت شده‌اند .

اين فرزندان لوذيه همان پسران لقيم بن هزال بودند كه در مكه پيش معاوية بن بكر ، دائى خويش ، اقامت داشتند .

خداوند ابر سياه را با آنچه مايه عذاب بود براى قوم عاد فرستاد .

اين ابر از دشتى كه آن را « مغيث » مىگفتند به سوى ايشان پيش آمد .

قوم عاد همين كه آن را ديدند شاد شدند و گفتند : « اين ابرى است كه بر ما باران مىبارد . »

خداوند بزرگ در قرآن مىفرمايد :

« . . . بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ رِيحٌ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ . تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّها . . . » [ ( 1 ) ]

( اين ابر باران زاى نيست ، بلكه اين چيزى است كه خود به شتاب درخواست كرديد . اين بادى است كه عذابى دردناك دارد و هر چه را كه پروردگار فرمان دهد ، نابود خواهد ساخت . )

نخستين كسى كه ديد در آن ابر چيست و دانست كه بادى كشنده است زنى از قبيله عاد بود كه او را فهدد مىخواندند .

اين زن همين كه آن را ديد فريادى زد و بيهوش شد .

وقتى به هوش آمد از او پرسيدند :

« چه ديدى ؟ » در پاسخ گفت :

« بادى ديدم مانند اخترى آتشين كه مردانى در پيشاپيش

[ ( 1 ) ] - سوره احقاف ، آيه 24 و 25