الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٣

آنچه در روزگار نوح عليه السلام روى داد

برابر ديدگان قرار دهند و به وسيله بت‌ها به هياكل و به وسيله هياكل به روحانيات و به وسيله روحانيات به صانع عالم برسند .

اين نخست ريشه رواج بت‌پرستى بود و تا پيش از اسلام نيز تازيان راه بت‌پرستى مىپيمودند .

خداى بزرگ فرموده است : « ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى » [ ( 1 ) ] ( ما آن بتان را نمىپرستيم جز براى اين كه ما را به درگاه خدا نزديك و مقرب گردانند ) [ ( 2 ) ] بارى از پرستش بت‌ها مذهب صابئين و كفر و شهوترانىها و گناهان ديگر به بار آمد .

قوم نوح روزگارى دراز بر كفر و نافرمانى خود پايدار ماندند تا خداى بزرگ نوح را فرستاد كه تا ايشان را از خشم و كيفر خدا بر حذر دارد و آنان را به توبه و بازگشت به سوى حق و عمل به آنچه خداى بزرگ فرموده ، فرا خواند .

نوح كه در آن هنگام پنجاه سال از عمرش مىگذشت تا نهصد و پنجاه سال در ميان ايشان درنگ كرد .

عون بن ابو شداد گفته است :

« نوح ، هنگامى كه از سوى خداى بزرگ به پيغمبرى فرستاده شد ، سيصد و پنجاه سال داشت و تا نهصد و پنجاه سال در ميانشان درنگ كرد . پس از آن نيز تا سيصد و پنجاه سال ديگر بزيست . » جز اين هم گفته شده كه پيش از اين بيان گرديد .

ابن اسحاق و ديگران گفته‌اند :

[ ( 1 ) ] - از آيه سوم سوره زمر [ ( 2 ) ] - از ترجمه قرآن مجيد به خامهء مهدى الهى قمشه‌اى .