الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٠

جا دادن آدم در بهشت و بيرون كردن او از آن جا

مبادا دو پادشاه شويد يا عمر جاويدان يابيد . » و در برابرشان سوگند ياد كرد كه من خيرخواه شما هستم و شما را به خير و صلاح دلالت مىكنم . » [ ( 1 ) ] مىخواهيد كه دو پادشاه شويد يا اگر هم پادشاه نشويد ، جاويدان در نعمت بهشت به سر بريد ؟

خداى بزرگ مىفرمايد : « با اين سخن آنان را به فريفتگى و گمراهى كشاند . » [ ( 2 ) ]

حوا براى فريب خوردن از شيطان ، بيش از آدم آمادگى داشت . از اين رو ، هنگامى كه آدم به حوا نيازمند شد و او را به نزد خود فرا خواند ، حوا گفت : « نه ، من نمىآيم . مگر اين كه تو به اينجا بيائى . »

همين كه آدم پيش او رفت ، گفت : « نه ! من به تو دست نمىدهم مگر هنگامى كه از اين گياه بخورى » .

آن هم گندم بود .

پس آن دو از گندم خوردند و چيزى نگذشت كه - زشتىهاى ايشان - يعنى عورت‌هاى ايشان بر ايشان آشكار گرديد . لذا بر آن شدند كه از برگ درختان بهشت خود را بپوشانند .

گفته شده است كه اين برگ انجير بود و آن درختى است كه هر كس از آن بخورد ، پليدى كند .

آدم ، پس از اين پيشآمد ، گريزان در بهشت به هر سو

[ ( 1 ) ] - از آيه‌هاى 20 و 21 از سورهء اعراف : « ما . . . وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ . وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ . » [ ( 2 ) ] - از آيه 22 سورهء اعراف : « مافَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ . . . »