الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٤
نام‌هائى كه خداوند به آدم آموخت
اينان را مىبينيد ولى نام‌هاى ايشان را نمىدانيد . پس چون نه كسانى را كه از شما هستند مىشناسيد و نه كسانى را كه غير شما هستند ، اما آدم آنها را مىشناسد و مىداند ، براى خلافت از شما بهتر و شايسته‌تر است .
اين سخن ابن مسعود و روايت ابو صالح از ابن عباس بود .
اما از حسن و قتاده روايت شده كه اين دو تن گفتند :
هنگامى كه خداوند فرشتگان را از آفرينش آدم و خليفه ساختن او آگاه ساخت ، گفتند : « مىخواهى كسانى را گماشتن كه فساد كنند در زمين و خونها ريزند ؟ » فرمود : « آنچه من مىدانم ، شما نمىدانيد . »
آنگاه فرشتگان به همديگر گفتند : « بىگمان پروردگار ما هر چه بخواهد مىآفريند ولى هر چه بيافريند ، ما در نزد خدا از او گرامىتر و داناتر خواهيم بود . »
ولى هنگامى كه خداوند حضرت آدم عليه السلام را آفريد و به فرشتگان فرمود تا در برابرش به خاك بيفتند ، دانستند كه آدم بهتر از ايشان و در نزد خداوند گرامىتر از ايشان است . اين بود كه گفتند : « اگر او در نزد خدا بهتر و گرامىتر از ما باشد ، ما از او داناتريم . »
همين كه فريفتهء دانائى خود شدند ، خدا همهء نام‌ها را به آدم آموخت و براى اين كه فرشتگان را بيازمايد ، دارندگان نام‌ها را به ايشان نمود و فرمود : « مرا از نام‌هاى اينان خبر دهيد ، اگر راست مىگوئيد . » كه من گرامىتر و داناتر از شما نمىآفرينم .