الصحيح من سيرة النبى الاعظم ( ص ) ( ترجمه وتلخيص ) ( سيرت جاودانه ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣١

6 . سرانجام اسيران بدر

مىگفت : اگر از آسمان عذاب بيايد ، احدى جز پسر خطّاب نجات نخواهد يافت ؟

ب . اگر به فرض بپذيريم كه رسول خدا ( ص ) هم رأى ابو بكر بود و همراه وى به گريه نشست ، پس چرا به عمر گفت : عذاب آنان به من عرضه شد ، از اين درخت نزديك‌تر بود ؟ چگونه خود وى كه موافق آنان بود ، مستحق عذاب نشد ؟

ج . التزام به اين گفته به معنى تكذيب فرمودهء خداوند متعال است كه دربارهء پيغمبر ( ص ) آمده :

وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى ، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى . « 1 »

و از سر هوس سخن نمىگويد ؛ اين سخن به جز وحىاى كه وحى مىشود ، نيست .

چنان كه در اين حالت ، پيروى از رسول خدا ( ص ) هم كه قرآن بدان فرمان مىدهد ، بىمعنى خواهد بود :

أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ * . « 2 »

خدا را اطاعت كنيد و پيامبر را نيز اطاعت كنيد .

د . صرف اشاره به اخذ فديه مستوجب عقاب نخواهد بود ، زيرا نهايت اين خواهد بود كه مسلمانان ، غير اصلح را برگزيدند . بنابراين بايد چيز ديگرى باشد كه به موجب آن مستحق عقاب شوند و آن اصرار و پافشارى بر اخذ فديه و مخالفت با پيغمبر ( ص ) و روى آورى به مال دنيا در مقابل اراده الهى است .

آن هم پس از تبيين صريح مطلب توسط پيغمبر ( ص ) و الّا عقاب قبل از بيان ، بىمعنى بلكه قبيح است .

با اين حال خداوند با كرم و فضل خويش با آنان برخورد كرد و اين

( 1 ) . نجم ( 53 ) : 3 - 4 . ( 2 ) . نساء ( 4 ) : 59 .