الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩

باب اينكه او را جز به خود او نتوان شناخت

باب اينكه او را جز به خود او نتوان شناخت

باب اينكه او را جز به خود او نتوان شناخت

( 1 ) 1 - امام صادق ( ع ) از قول امير المؤمنين ( ع ) فرمود : خدا را به خدائى بشناسيد و رسول را به شأن رسالت و كارگزاران را به نيك رفتارى و عدالت و احسان .

مقصود از گفتار امام ( ع ) : « خدا را به خدائى بشناسيد » اين است كه خدا ، اشخاص و انوار و جواهر و اعيان را آفريده و مقصود از اعيان ابدان است ( هر موجود جسمانى ) و جواهر عبارت از ارواحند و آن خداى جل و عز مانند جسم و روح كه آفريده اويند نيست ، براى احدى در آفرينش روح حساس و دراك مداخله‌اى نيست همان خدا است كه در آفرينش ارواح و اجسام تنها و بىهمتا است ، چون خداشناس هر دو شباهت را كه شباهت به ابدان و ارواح باشد از خدا نفى كرد و او را از اين هر دو شباهت منزه دانست ، خدا را به مقام شايستهء خدائى شناخته است و اگر او را به روح يا بدن يا نور شبيه دانست خدا را به مقام شايستهء خدائى نشناخته .

( 2 ) 2 - على بن عقبه . . . گويد : از امير المؤمنين ( ع ) پرسيدند : به چه نحو پروردگار خود را شناختى ؟ فرمود : به نحوى كه خود را به من معرفى كرده ، عرض شد : چگونه خود را معرفى كرده است ؟

فرمود : هيچ نقش و صورتى به او نماند ، به حواس احساس نشود ، به مردم سنجيده نگردد ، نزديك است در عين دورى و دور است در عين نزديكى ، برتر از هر چيز است و نتوان گفت چيزى برتر از او