فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٨٣

شعر آن حضرت به هنگام مراجعت از شام

شما خونهايى را ريختيد كه خداوند ريختن آنها را حرام كرده بود و قرآن و حضرت محمّد آن را حرام ساخته بودند .

الا فأبشروا بالنّار أنّكم غدا * لفى سقر حقّا يقينا تخلّدوا

آگاه باشيد بشارت باد شما را به آتشى كه به راستى فرداى قيامت در آن جاودانه خواهيد بود .

و انّى لابكى فى حياتى على اخى * على خير من بعد النّبىّ سيولد

من در طول دوران زندگىام بر برادرم بر بهترين انسانى كه پس از پيامبر ديده به جهان مىگشايد ، خواهم گريست .

بدمع غزير مستهلّ مكفكف * على الخدّ منّى دائما ليس يجمد

با اشك روانى كه بر گونه‌هايم سرازير است و هيچ‌گاه خشك نمىشود ، مىگريم .

راوى گويد : مردم با صداى بلند ضجّه و ناله كرده و زنان موهاى خود را پريشان نموده خاك بر سرشان مىريختند ، صورتها را خراشيده بر آن لطمه مىزدند و فرياد و آه و ناله‌شان بلند بود . مردان مىگريستند و ريشهاى خود را مىكندند و هيچ‌گاه در كوفه بيش از آن روز مردان و زنان گريان ديده نشده بودند .

شعر آن حضرت به هنگام مراجعت از شام

شعر آن حضرت به هنگام مراجعت از شام

( 1 ) هنگامى كه امّ كلثوم نزديك مدينه رسيد ، شروع به گريستن نموده گفت :

مدينة جدّنا لا تقبلينا * فبالحسرات و الاحزان جينا

اى مدينهء جدّ ما ، ما را نپذير ! چرا كه ما با حسرت و اندوه آمده‌ايم .

الا فاخبر رسول اللّه عنّا * بانّا قد فجعنا فى ابينا

از سوى ما به رسول خدا بگو كه جملگى در مورد پدرمان مصيبت زده شده‌ايم .

اشعارى سرود كه بعضى از آنها اين است :

خرجنا منك بالاهلين جمعا * رجعنا لا رجال و لا بنينا

ما به هنگام خروج از كنار تو همه كس داشتيم و اكنون بدون مردان و پسران بازگشته‌ايم .