فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٦٧
مصائب و رنجهاى حضرت زينب عليها السّلام
هيچ كس نتوانست او را از بدن پدر دور سازد تا اينكه عدّه‌اى بر او جمع شده به زور وى را از كنار بدن حضرت دور ساختند . و امّا على بن الحسين عليهما السّلام ، هنگامى كه چشمش بر بدنهاى بىسر آنان افتاد و در بين آنان جگرگوشهء حضرت زهرا را به گونه‌اى ديد كه به واسطهء عمق فاجعه و شدّت آن آسمانها شكافته ، زمين از هم گسيخته مىشود و كوهها فرو مىريزد ، بر آن حضرت خيلى دشوار آمده و ناراحتىاش فزونى يافته و آثار اين حالات در چهره‌اش نمايان شد . زينب عليها السّلام بر اين حالت ترسيده شروع به دلدارى و تسلّاى آن حضرت نمود با اينكه صبر خود حضرت به پايه‌اى بود كه كوهها همتاى صبر و بردبارىاش نبودند . از جمله مطالبى كه به آن حضرت گفت ، اين عبارات بود :
اى يادگار جدّ و پدر و برادرم ! به خدا سوگند آنچه كه پيش آمده ، تعهّدى بوده كه خداوند از جدّ و پدرت گرفته و خداوند متعال از مردمانى ميثاق و عهد گرفته است كه فراعنهء اين زمين آنان را نمىشناسند ولى آنان در بين ساكنان آسمانها معروفند ، آنان اين پيكرهاى پاره پاره و اين بدنهاى به خون آغشته را جمع‌آورى و دفن خواهند نمود و در اين سرزمين براى پدرت كه سالار شهيدان است ، پرچمى خواهند افراشت كه در گسترهء زمان و گذشت شب و روز آثارش محو نگرديده فرسوده نخواهد گشت . پيشوايان كفر و رهبران گمراهى در محور نابودىاش خواهند كوشيد و جز ترقّى و رشد و اعتلا [ براى آن علم و پرچم ] اثرى نخواهد داشت . « 1 »
مصائب و رنجهاى حضرت زينب عليها السّلام
مصائب و رنجهاى حضرت زينب عليها السّلام
( 1 )
مغلولة الايدى الى الاعناق * تسبى على عجف من النّياق
دستها به گردنها بسته و بر روى شتران ( ماده ) لاغر به اسارت برده مىشود .
حاسرة الوجه به غير برقع * لا ستر غير ساعد و اذرع
روى باز ، بدون روبند ، و پوششى غير از ساق دست و مچهاى خود نداشت .
( 1 ) مقتل الحسين ، صص 399 - 396 .