فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٢٢

فصل سى و ششم مصيبتهاى حضرت زهرا عليها السّلام در اشعار

روى برگردانده‌اند ،

أيّ الرزايا أتّقي بتجلّدي * هو في النوائب ما حييت قريني

در كدام مصيبت صبر و بردبارى كنم كه تا زنده هستم ، اين مصيبتها همراه من است ،

فقدي أبي أم غصب بعلي حقّه * أم كسر ضلعى أم سقوط جنينى

از دست دادن پدرم ، يا غصب شدن حقّ شوهرم ، يا شكسته شدن پهلويم ، و يا سقط جنينم ؟

أم أخذهم حقّى و فاضل نحلتي * أم جهلهم قدري و قد عرفوني

يا گرفتگى آنان حقّم و مازاد بخششم را ، و يا با اينكه مرا مىشناسند ، در عين حال قدرم را ناشناخته مىگيرند !

قهروا يتيميك الحسين و صنوه * و سألتهم إرثي و قد نهروني

يتيمان تو ، حسنين را ، منكوب كردند و شكست دادند ، ارثم را از آنان مطالبه كردم ، دست رد بر سينه‌ام زدند ! « 1 » ( 1 ) 11 - يكى از شاعران متأخّر

إن قيل حوّاء قلت فاطم فخرها * أو قيل مريم قلت فاطم أفضل

اگر گفته شود : حوّا . گويم : فاطمه موجب افتخار اوست ، و اگر گفته شود : مريم ، گويم : فاطمه برتر از اوست .

أ فهل لحوّاء والد كمحمّد * أم هل لمريم مثل فاطم أشبل

آيا حوّا را پدرى همچون محمّد است و يا مريم شير بچّگانى مانند فرزندان فاطمه دارد ؟

كلّ لها حين الولادة حالة * منها عقول ذوي البصائر تذهل

هر يك از آنان به هنگام زايمان حالتى داشته‌اند كه عقل از سر خردمندان مىپرد ،

هذي لنخلتها التجت فتساقطت * رطبا جنيّا فهي منه تأكل

اين يكى پناهنده به درخت خرما مىشود و خرماى تر و تازه فرود مىآيد و مىخورد ،

وضعت بعيسى و هي غير مروعة * أنّى و حارسها السريّ الأبسل

او عيسى را در حالى زاييد كه كسى او را نترسانده بود ، نه اينكه نترسانده بود ، بلكه مردان

( 1 ) رياض المدح و الرثاء ، ص 107 .