فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٠٨

فصل سى و ششم مصيبتهاى حضرت زهرا عليها السّلام در اشعار

( 1 )

فاستجادت له السيوف بصفّي - * ن و جرت يوم الطفوف قناها

در صفّين شمشيرها به روى او كشيدند و در كربلا نيزه‌هايشان بر روى آنان نشانه رفت .

لو تمكّنت بالطفوف مدى الد - * هر لقبّلت تربها و ثراها

اگر دستم به كربلا برسد و امكان زيارت نصيبم شود تا هر زمان كه به درازا كشد تربت و خاكش را خواهم بوسيد .

أدركت ثارها أميّة بالنا - * ر غدا في معادها تصلاها

بنى اميّه انتقام خود را گرفتند و فرداى قيامت به رو در آتش در خواهند افتاد .

أشكر اللّه أنّني أتوالى - * عترة المصطفى و أشنى عداها

خدا را سپاس مىگزارم كه خاندان مصطفى را دوست دارم و دشمنانشان را دشمن دارم .

ناطقا بالصواب لا أرهب الأع - * داء في حبّهم و لا أخشاها

به درستى سخن مىگويم و در دوستى آنان از دشمنان بيم و ترسى ندارم .

نح بها أيّها الجذوعيّ و اعلم - * أنّ إنشادك الّذي أنشأها

اى « جذوعى » بر آن حضرت نوحه‌سرايى كن ! و بدان كه شعرى كه دربارهء آن حضرت مىسرايى ،

لك معنى في النوح ليس يضاهي - * و هي تاج للشعر في معناها

تو را در آن مقصودى است كه همتا ندارد كه آن تاج شعر در معنايش مىباشد .

قلتها للثواب و اللّه يعطي ال - * أجر فيها من قالها و رواها

تو اين شعر را براى اجر و پاداش الهى گفته‌اى و خداوند اجر و پاداش گوينده و راوى آن را خواهد داد .

مظهرا فضلهم بعزمة نفس - * بلغت في ودادهم منتهاها

با تصميم و عزم جان و روانى كه در دوستى با آنان به منتها رسيده ، فضيلت ايشان را آشكار كرده است .

فاستمعها من شاعر علويّ - * حسنيّ في فضلها لا يضاهى

اين شعر را از شاعرى علوى و حسنى بشنو كه در فضيلت آن ، همانندى نيست !