فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٠٠
فصل سى و ششم مصيبتهاى حضرت زهرا عليها السّلام در اشعار
هل تريهم أدركوا من أحمد * بعده في آله الأطهار ثارا ؟
آيا مردم را مىبينى كه پس از احمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم انتقام خود را از خاندان او گرفتند ؟
غصبوها حقّها جهرا و من * عجب أن تغصب الزهراء جهارا
آشكارا حقّ او را غصب كردند و شگفتى در همين است كه آشكارا حقّ حضرت زهرا غصب مىشود .
من لحاها إذ بكت والدها * قائلا فلتبك ليلا أو نهارا
و از اينكه او را از گريه بر پدرش بازداشته به او مىگويند : يا شب گريه كن و يا روز ! تعجّب است .
ويلهم ما ضرّهم لو بكيت * بضعة المختار أيّاما قصارا ؟
واى بر آنها ! بر ايشان چه زيانى داشت اگر پارهء تن پيامبر چند روزى بر پدرش مىگريست ؟
من سعى في ظلمها ؟ من راعها ؟ * من على فاطمة الزهراء جارا ؟
چه كسى بر ستم كردن بر او كوشيد ؟ و چه كسى او را ترساند ؟ چه كسى بر فاطمهء زهرا جور و ستم كرد ؟
من غدا ظلما على الدار الّتي * اتّخذتها الإنس و الجنّ مزارا ؟
چه كسى بر خانه‌اش كه انس و جن آنجا را زيارتگاه خود قرار داده بودند ، ستم روا داشت ؟
طالما الأملاك فيها أصبحت * تلثم الأعتاب فيها و الجدارا
چه بسيار اوقاتى كه فرشتگان آستانه و ديوارهاى آنجا را مىبوسيدند .
و من النار بها ينجو الورى * من على أعتابها أضرم نارا
كه مردم از آتش جهنّم به وسيلهء آن نجات پيدا مىكنند ؛ كسى كه بر آستان خانه‌اش آتش افروختند .
و النبيّ المصطفى كم جاءها * يطلب الإذن من الزهراء مرارا
و پيامبر اكرم هر وقت بر در آن خانه حاضر مىشد ، چندين مرتبه از حضرت زهرا كسب اجازه مىكرد .
و عليها هجم القوم و لم * تك لاثت لا و علياها الخمارا
بر آن خانه هجوم بردند در حالى كه آن حضرت را نه چادرى بود و نه مقنعه‌اى .