فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٦١

فصل بيست و يكم اشعار حضرت زهرا عليها السّلام

( 1 ) 3 - از جمله اشعارى كه به حضرت زهرا در رثاى پدر بزرگوارش نسبت داده شده ، اين شعر است :

نفسى على زفراتها محبوسة * يا ليتها خرجت مع الزّفرات

جان من بر ناله‌هايش زندانى است . اى كاش به همراه آه و ناله‌ها بيرون مىرفت .

لا خير بعدك في الحياة و انّما * ابكى مخافة ان تطول حياتى « 1 »

پس از تو خيرى در زندگى نيست و از ترس طولانى شدن زندگانىام گريه مىكنم .

( 2 ) 4 - و نيز اين اشعار را در رثاى آن حضرت سروده است :

قل للمغيّب تحت اطباق الثّرى * ان كنت تسمع صرختى و ندائيا

به آن كس كه در زير طبقات خاك پنهان شده ، بگو كه اگر ناله و فرياد مرا مىشنوى ،

صبّت علىّ مصائب لو انّها * صبّت على الايّام صرن لياليا

مصيبتهايى بر من فرو ريخته كه اگر بر روزها فرو مىريخت ، شب مىشد .

قد كنت ذات حمى بظلّ محمّد * لا اختشى ضيما و كان جماليا

من در زير سايهء حضرت محمّد داراى پشتيبان بودم و از هيچ ستمى نمىترسيدم و او زيبايى و آبروى من بود .

فاليوم اخشع للذّليل و اتّقى * ضيمى و ادفع ظالمى بردائيا

امروز در مقابل فرومايه فروتنى مىكنم و از ستمى كه بر من وارد شده ، خود را محافظت مىكنم و ستمگر نسبت به خود را با لباس و ردايم از خود دور مىنمايم .

فاذا بكت قمريّة في ليلها * شجنا على غصن بكيت صباحيا

اگر قمرى شبانگاه بر روى شاخهء درخت از غم و اندوه بگريد ، من صبحگاهان گريه مىكنم .

فلأجعلنّ الحزن بعدك مونسى * و لاجعلنّ الدّمع فيك وشاحيا

پس هرآينه پس از تو اندوه را همدم خود قرار داده اشك در ماتم تو را آويزهء چشمانم مىنمايم .

( 1 ) قاضى نور اللّه شوشترى ، احقاق الحق ، ج 10 ص 435 ، اين دو بيت از قول حضرت على عليه السّلام پس از شهادت حضرت زهرا نيز نقل شده است .