فاطمة الزهراء ( ع ) بهجة قلب المصطفى ( ص ) ( فاطمه زهرا ( ع ) شادمانى دل پيامبر ) ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٠

فصل بيست و يكم اشعار حضرت زهرا عليها السّلام

الى جبرائيل نعاه

نزد جبرائيلى كه خبر مرگ او را به وى داد و نوحه‌سرايى كرد .

( 1 ) حضرت زهرا عليها السّلام هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دفن شد ، روى به انس بن مالك كرده فرمود : اى انس ! چگونه دلتان راضى شد كه بر روى پيامبر اكرم خاك بريزيد ! بعد گريست و چنين فرمود :

اغبرّ آفاق السّماء و كوّرت * شمس النّهار و اظلم العصران

كرانه‌هاى آسمان تيره گشته و خورشيد روز بىفروغ و روزگار تاريك شده است .

فالارض من بعد النّبىّ كئيبة * اسفا عليه كثيرة الرّجفان

زمين پس از پيامبر به خاطر تأسّف و حسرت بر او غمگين شده و اضطراب و تزلزلش فزونى يافته است .

فليبكه شرق البلاد و غربها * و لتبكه مضر و كلّ يمان

بايد شرق و غرب سرزمينها بر او بگريند و قبيلهء « مضر » و تمام قبايل يمن بر او گريه كنند .

يا خاتم الرّسل المبارك ضوؤه * صلّى عليك منزّل القرآن

اى خاتم پيامبران كه درخشش مباركى داشتى ! نازل كنندهء قرآن بر تو درود فرستاد .

بعد مشتى از خاك قبر حضرت را برداشته بر روى ديدگان و صورتش قرار داده چنين سرود :

ما ذا على من شمّ تربة احمد * ان لا يشمّ مدى الزّمان غواليا

بر آن كس كه تربت احمد را بوييده ، چه مىشود كه ديگر براى هميشه هيچ عطرى را نبويد .

صبّت علىّ مصائب لو انّها * صبّت على الايّام عدن لياليا « 1 »

مصيبتهايى بر من وارد شده است كه اگر بر روزها فرو مىريخت ، شب مىشد .

( 1 ) توفيق ابو علم ، اهل البيت ، صص 165 - 164 .