قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٣

64 - محاجّهء مأمون با علماء عامّه

آسيبى برسد .

مأمون : اين مطلب كه گفتى پاسخ من نبود ، پاسخ من اين است كه مشخّص كنى آيا حزن ابو بكر از روى خشنودى بوده يا سخط ؟

اسحاق : از روى رضا و خشنودى .

مأمون : بنابراين آيا خداوند پيامبرى را برگزيده كه مردم را از رضاى الهى كه طاعت پروردگار است بازدارد ؟

اسحاق : پناه مىبرم به خدا !

مأمون : ولى اين مقتضاى سخن خودت مىباشد ؛ زيرا گفتى : حزن ابو بكر از روى رضا بوده .

اسحاق : درست است .

مأمون : از طرفى در قرآن آمده كه رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - به ابو بكر فرموده : « لا تحزن ؛ محزون مباش » . بنابراين پيغمبر ابو بكر را از داشتن حالتى كه طاعت پروردگار بوده بازداشته است .

اسحاق : پناه مىبرم به خدا !

مأمون : من مىخواهم با تو با مدارا بحث كنم به اميد اين كه خداوند تو را از باطل بازگردانده به راه حق هدايت كند ، چرا كه مىبينم در سخنانت زياد به خدا پناه مىبرى . و بازهم در اين ارتباط از تو مىپرسم آيا مقصود خداوند از آيهء شريفهء « فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ ؛ « 1 » پس خداوند وقار و آرامش خاطر به او فرستاد » كيست ؟ آيا رسول خداست يا ابو بكر ؟

اسحاق : رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله .

( 1 ) مأمون : صحيح است . حال بگو مراد از « مؤمنين » در آيهء شريفه : « وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ « 2 » . . . ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ » « 3 » .

( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 40 . ( 2 ) - سورهء توبه ، آيهء 25 . ( 3 ) - سورهء توبه ، آيهء 26 .