قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣١٨
15 - سه خطاى عمر
« روزى كه كافران را بر آتش عرضه بدارند و به آنان بگويند خوشىهايتان را در زندگانى دنيايتان برديد » « 1 » .
مؤلّف : بعلاوه بر آنچه كه جوان انصارى به عمر گفته ، بايد گفت كه مراد از صرف طيبات در زندگى دنيا چيزى مانند نوشيدن عسل و امثال اينها - در صورتى كه از راه حلال و با رضايت صاحبش به دست آمده باشد - نيست ؛ زيرا خداوند فرموده : « قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ » « 2 » .
« بگو اى پيغمبر ! چه كسى ممنوع كرده زينت‌ها و روزيهاى حلال را كه خداوند براى بندگانش مهيّا نموده است » .
بلكه مراد ، جاه و مقام و سلطنت و رياست ناحق دنيوى است كه در كام دنياپرستان از هر لذتى شيرين‌ترست .
15 - سه خطاى عمر
15 - سه خطاى عمر
( 1 ) و نيز ابن ابى الحديد آورده : عمر شبها پاسبانى مىكرد ، شبى به هنگام گشت ، صداى مرد و زنى از خانه‌اى به گوشش رسيد ، شكى در دلش افتاد ، از ديوار خانه بالا رفت و به درون خانه نگاه كرد ، زن و مردى را ديد كه در كنار هم نشسته و كاسهء شرابى در جلو آنهاست . عمر به مرد نهيب زد و گفت : اى دشمن خدا ! آيا مىپندارى كه تو خدا را معصيت مىكنى و او بر تو مىپوشد ؟ !
مرد گفت : اى خليفه ! اگر من تنها يك گناه مرتكب شده‌ام تو مرتكب سه گناه شده‌اى :
اول اين كه خداوند مىفرمايد : « وَ لا تَجَسَّسُوا ؛ « 3 » تجسّس نكنيد » و تو تجسّس كرده‌اى .
( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 1 ، ص 61 ، در ضمن شرح خطبهء شقشقيه . ( 2 ) - سورهء اعراف ، آيهء 32 . ( 3 ) - سورهء حجرات ، آيهء 12 .