قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٩

2 - اثر وضعى

بكشند . امير المؤمنين - عليه السلام - از قضيه خبردار گرديده غلام را به حضور طلبيد و به او فرمود : آيا مولايت را كشته‌اى ؟

غلام : آرى .

امير المؤمنين - عليه السلام - : چرا ؟

غلام : با من عمل خلاف نمود .

على - عليه السلام - از اولياى مقتول پرسيد ؛ آيا كشتهء خود را به خاك سپرده‌ايد ؟

گفتند : آرى .

فرمود : چه وقت ؟

گفتند : همين الآن .

حضرت امير به عمر رو كرده و فرمود : غلام را بازداشت كن و او را عقوبت نده و به اولياى مقتول بگو پس از سه روز ديگر بيايند .

چون پس از سه روز آمدند ، على - عليه السلام - دست عمر را گرفت و به اتفاق اولياى مقتول به جانب گورستان رهسپار شدند ، و چون به قبر آن مرد رسيدند ، آن حضرت به اولياى مقتول فرمود : اين قبر كشتهء شماست ؟ گفتند : آرى .

فرمود : آن را حفر كنيد ! آن را حفر كردند تا به لحد رسيدند آنگاه به آنان فرمود :

ميت خود را بيرون بياوريد ، آنها هر چه نگاه كردند جز كفن ميت چيزى نديدند .

جريان را به آن حضرت عرضه داشتند .

امير المؤمنين - عليه السلام - دو بار تكبير گفت و فرمود : به خدا سوگند نه من دروغگو هستم و نه كسى كه به من خبر داده است ، شنيدم از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - كه فرمود : هر كس از امتم كه كردار قوم لوط را مرتكب شود ، پس از مردن سه روز بيشتر در قبر نمىماند و زمين او را به قوم لوط كه به عذاب الهى هلاك شدند مىرساند ، و در روز قيامت با آنان محشور مىگردد « 1 » .

* * *

( 1 ) - مناقب ، ج 1 ، ص 495 .