قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٢

1 - اقرار ضمنى

فصل چهل و دوم اقرار

فصل چهل و دوم اقرار

1 - اقرار ضمنى

1 - اقرار ضمنى

( 1 ) مردى غلام خود را نزد حضرت امير - عليه السلام - برد و گفت : اين غلام من بدون اجازه‌ام ازدواج كرده است .

حضرت به او فرمود : آنان را از هم جدا كن .

مولا به غلام رو كرده و گفت : اى دشمن خدا زنت را طلاق بده !

امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : چه گفتى ؟

مولا : گفتم زنت را طلاق ده .

على - عليه السلام - به غلام رو كرده و به او فرمود : تو الآن اختيار دارى ، مىخواهى زنت را طلاق ده و مىخواهى او را بگذار .

مولا گفت : يا امير المؤمنين ! چگونه حقى را كه متعلق به من بود به ديگرى واگذار نمودى ؟

فرمود : درست است ولى آن به مقتضاى اقرار خودت بود ؛ زيرا وقتى كه به غلام گفتى زنت را طلاق ده به ازدواج او اقرار كرده‌اى « 1 » .

( 1 ) - تهذيب ، ج 7 ، ص 352 ، حديث 64 .