قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٢١
7 - نيّت خير
4 - صيد
4 - صيد
( 1 ) - پرنده هرگاه قادر بر پرواز گردد صيد است و براى هر كس كه او را بگيرد حلال مىباشد « 1 » .
5 - آلت ذبح
5 - آلت ذبح
( 2 ) - ذبح روا نمىباشد مگر به وسيلهء آهن « 2 » ( وسيلهء ذبح بايد از جنس آهن باشد ) .
6 - استصحاب
6 - استصحاب
( 3 ) هر كس نسبت به چيزى يقين داشته باشد ، پس در آن شك كند بايد طبق تفتيش عمل نمايد ؛ زيرا شك يقين را دفع نمىكند و آن را نمىشكند « 3 » .
7 - نيّت خير
7 - نيّت خير
( 4 ) دو شتر از مردى فرار كرده ، ديگرى آنان را گرفته هر دو را به يك ريسمان بست ، يكى از آن دو خفه شد و مرد ماجرا نزد امير المؤمنين - عليه السلام - مطرح گرديد ، آن حضرت گيرنده را ضامن نكرد و فرمود : او جز اصلاح قصدى نداشته است « 4 » .
و در اين باره نيز كلياتى از عترت طاهرين آن حضرت - عليه السلام - وارد شده ، چنانچه زراره مىگويد : به خدا سوگند من هرگز كسى مانند ابى جعفر ( امام محمد باقر ) نديده‌ام ؛ زيرا از آن حضرت - عليه السلام - پرسيدم ؛ پرندگان حلال گوشت چه نشانه‌اى دارند ؟
فرمود : بخور گوشت پرنده‌اى را كه به هنگام پرواز بالهايش را حركت مىدهد ،
( 1 ) - فروع كافى ، كتاب الصيد ، باب صيد الطيور الاهليه ، حديث 5 . ( 2 ) - فروع كافى ، ج 6 ، ص 227 . ( 3 ) - خصال ، باب الاربع مائة ، ص 619 . ( 4 ) - تهذيب ، ج 10 ، ص 315 ، حديث 16 .