قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣
1 - زنى كه فرزند خويش را انكار مىكرد
فصل اوّل
فصل اوّل
قضايائى كه با استفاده از اسلوبى ابتكارى حقيقت واقعه را كشف نموده به طورى كه منكر بناچار اعتراف نموده است .
1 - زنى كه فرزند خويش را انكار مىكرد
1 - زنى كه فرزند خويش را انكار مىكرد
( 1 ) او كه جوانى نورس بود سراسيمه و شوريده حال در كوچه‌هاى مدينه گردش مىكرد ، و پيوسته از سوز دل به درگاه خدا مىناليد : « اى عادل‌ترين عادلان ! ميان من و مادرم حكم كن » .
عمر به وى رسيد و گفت : اى جوان ! چرا به مادرت نفرين مىكنى ؟ !
جوان : مادرم مرا نه ماه در شكم خود نگهداشته و پس از تولد دو سال شير داده و چون بزرگ شدم و خوب و بد را تشخيص دادم مرا از خود دور نمود و گفت : تو پسر من نيستى !
عمر به زن رو كرد و گفت : اين پسر چه مىگويد ؟
زن : اى خليفه ! سوگند به خدايى كه در پشت پردهء نور نهان است و هيچ ديده‌اى او را نمىبيند ، و سوگند به محمد - صلّى اللّه عليه و آله - و خاندانش ! من هرگز او را نشناخته و نمىدانم از كدام قبيله و طايفه است ، قسم به خدا ! او مىخواهد با اين ادّعايش مرا در ميان عشيره و بستگانم خوار سازد . و من دوشيزه‌اى هستم از قريش و