قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١١

مقدّمهء مؤلف

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

مقدّمهء مؤلف

مقدّمهء مؤلف

( 1 ) سپاس خدايى را سزد كه به عدل و راستى داورى مىكند « و آنان را كه ( مشركين ) سوى خدا مىپرستند به چيزى حكم نمىكنند و خدا شنوا و بيناست » « 1 » .

و درود بر روان پاك پيامبرش محمد بن عبد اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - كه او را به منظور اجراى فرامين حقّه و قوانين عادلانه‌اش برگزيد ، و بر عترت طاهرينش كه پاينده‌گان به عدل هستند و به احكام و مقرّراتش حكم مىنمايند ، بويژه پسر عمّش امير المؤمنين - عليه السلام - كه مىفرمود : « اگر بر بساط قضاوت تكيه زنم حكم مىكنم بين پيروان تورات به توراتشان و پيروان انجيل به انجيلشان و پيروان قرآن به قرآنشان ، بطورى كه هر كدام به نطق آمده بگويند : على به عين آنچه كه در ما هست داورى نموده است » « 2 » .

و دشمن بسان دوست اعتراف كرده كه قضاوت على - عليه السلام - از همهء امّت صحيح‌تر بوده است و بارها كه قضاياى مشكلى براى خليفهء دوم ( عمر ) پيش مىآمد مىگفت : « اگر على نبود عمر هلاك مىشد » ، و « بجز على - عليه السلام - كسى

( 1 ) - سورهء مؤمن ، آيهء 21 . ( 2 ) - ارشاد ، مفيد ، ص 15 .