قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٠

در مدح مولا ( ع )

در خاتمه ثواب اين ترجمه را به روح مطهّر پدر بزرگوار آية اللّه حاج سيد محمّد موسوى ( قدس سره ) تقديم مىدارم .

26 ذى القعدة الحرام 1414 18 / 2 / 1373

موسوى

در مدح مولا ( ع )

در مدح مولا ( ع )

اهل خرد در عجب ، ز عشق و عرفان دوست * من چه بگويم كه حق ، نشسته در جان دوست

پيك امين مفتخر ، كه در شب پرخطر * بزد دو تك بال و پر ، بشد نگهبان دوست

جنگ و جهادش برين ، صوت دعايش حزين * روح ز تن مىبرد ، جمال تابان دوست

مادر گيتى شعف ، كه زاده درّ و صدف * امير و شاه نجف ، بود به فرمان دوست

آنچه كه خواهد روا ، حبّ و ولايش دوا * چاره چه سازم كه مى ، نهفته در آن دوست

مكرمت ولايت ، مسئلت و منزلت * و سورهء هل اتى ، برفته در شان دوست

تا كه سلونى بگفت ، قلب عدو را بكفت * اشعث و ذعلب بيفت ، به خاك خذلان دوست

شمس و قمر منفعل ، منزوى و منعزل * چون كه بشد مشتمل ، فروغ رخشان دوست

مدح وفايى ببين ، شمس و سنايى چنين * حافظ و سعدى قرين ، اسير دستان دوست

هم دل و هم جان ما ، هم سر مستان ما * هستى و امكان ما ، شود به قربان دوست

دوش به وقت سحر ، گفته همان مطهّر * اين اثر پرثمر ، بماند از آن دوست

گر نظرى او كند ، موهبتى گر دهد * صخره طلا مىشود ، خوشا به مهمان دوست

شاد بود موسوى ، اگر كند پيروى * به عزم و رزم قوى ، ز شرع ياران دوست