كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٨

[ مقصد كلى از تمهيد اين مقدمه : ]

و به روايت ثقة الاسلام محمّد بن يعقوب كلينى قدّس سرّه و اكثر ارباب سير و تواريخ نيز همين است كه آن حضرت در سال هشتاد و سيّم از هجرت فضاى جهان را به نور وجود فائض الجود [ خويش ] منوّر گردانيد .

شهادت آن جناب در شوّال سال صد و چهل و هشتم بوده .

مدّت عمر گران‌مايه‌اش شصت و پنج سال و چند ماه .

مدّت امامت و خلافتش سى و چهار سال .

كنيتش ابو عبد اللّه و ابو اسماعيل است ؛ و القابش بسيار است ، از آن جمله :

صادق ، و صابر ، و فاضل ، و طاهر است .

و آن حضرت را به روايت شيخ مفيد و شيخ طبرسى ده فرزند بوده : حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام ، و اسماعيل ، و عبد اللّه ، و اسحاق ، و محمّد ، و عبّاس ، و على ، و ام فروه ، و فاطمه ، و اسماء .

مختار گويد كه : مؤلّف رحمه اللّه بعد از تعداد اولاد امجاد مقتداى طوايف عباد ، ذكر بعضى از معجزات آن حضرت مىنمايد ، آنگاه متوجّه واقعات زمان آن جناب مىگردد و چون رتبهء آن حضرت از آن اشرف « 1 » را علائم است كه نزد مؤمنان در اظهار آن احتياج به ذكر كرامات و خوارق عادات باشد ، مع ذلك اين ضعيف را مراد از اين انتخاب آن است كه محبان اهل بيت عليهم السّلام بر بدىهاى ابو مسلم مروزى اطلاع يابند و بدانند كه او لعين از جملهء مخالفين و معاندين ائمّهء معصومين عليهم السّلام بوده ، تا جهّال را از دوستى ورزيدن با او و شنيدن آن قصه‌اى كه سرتاسر مدح اعداست و افترا بر ائمّهء هدى عليهم السّلام مانع آيند ، لهذا زمام ناقهء خوش‌خرام قلم را از سير وادى معجزات خليفهء ششم سيّد كائنات ، صرف نموده ، كميت خامهء عنبرين قلامه ( ؟ ) را متوجّه جولان در

( 1 ) . مراد شايد پيغمبر باشد يعنى اشرف الانبياء .