كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٠
باب دهم [ : در بيان زياده بودن ظلم بنى عبّاس نسبت به عترت سيّد عالميان از ظلم بنى اميّه و متابعان ايشان ]
درآورد .
اگر عمر با امير المؤمنين عليه السّلام دشمن بود ابو مسلم با امام جعفر عليه السّلام معاندت نمود .
و معلوم است كه در بعضى از مساوى ابو مسلم زيادتى دارد بر عمر فظّ غليظ عدوى ، زيرا كه :
ابو مسلم در دعواى حلول مصرّ بود و عمر هرگز اين دعوى ننمود .
صاحب « صحيفة الرّشاد » آورده و ابن بابويه در كتاب « امالى » روايت كرده كه :
حضرت امام جعفر عليه السّلام فرمود كه :
« من جالس لنا عايبا او مدح لنا قاليا او و اصل لنا قاطعا أو قطع لنا واصلا و والى لنا عدوا ، و عادى لنا وليّا فقد كفر بالّذى انزل السبع المثانى و القرآن العظيم »
يعنى : هر كس همنشينى كند با عيب كنندهء ما ، يا مدح گويد دشمن ما را ، يا وصل نمايد با قاطع ما ، يا قطع نمايد از و اصل ما ، يا دوست دارد دشمن ما را ، يا دشمن دارد دوست ما را ، پس به تحقيق كه كافر شده است به خداوندى كه فرو فرستاده است سبع المثانى و قرآن عظيم را .
پس بدا به حال گروهى كه مدح ابو مسلم خوانند و زيان كار جماعتى كه آن قصهء دروغ را كه سراپا مدح اعدا است و افتراء بر ائمّهء هدى عليهم السّلام شنوند و با آن سيّد صالح ( مير لوحى ) كه عمر خود را صرف قرآن و احاديث اهل البيت عليهم السّلام كرده دشمنى ورزند و با مثل ابو مسلم مروزى كافرى ، دوستى نمايند و چه بدبخت طايفهاى باشند كه اين همه اخبار صحيحه و آثار صريحه را كه همه در كتب معتبرهء علماى اماميّه مزبور است و از اكابر فضلاى شيعه منقول ، باور ندارند و مخالفت با علماء نموده ، پيروى قصهخوانان دروغگوى نمايند و قول ايشان را بر حديث و قول علماء ترجيح دهند ، و متابعت آن غولان بيابان غوايت را وجههء همّت سازند و از استماع اكاذيب و