الغارات ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٧

حواشى بخش اوّل

هر كس خواهان ثواب آن جهانى باشد به او مىدهيم و شاكران را پاداش خواهيم داد . آل عمران / 145 .

فسطاط ، شهرى در مصر در ساحل شرقى نيل . اين شهر را عمرو بن العاص در سال 20 هجرى كه مصر را فتح كرد ، بنا نموده بود . ( معجم البلدان ياقوت )

عبد الرحمن بن ابى بكر ، نام مادرش رومان بود . از پدر و مادر برادر عايشه بود . در جنگ بدر در زمرهء كفار بود كه بعدها اسلام آورد . در جنگ جمل در كنار خواهر خود عايشه بود . در سال 55 يا 56 در مكه درگذشت .

قمر / 44 .

حميم آب جوشان و غسلين چرك و پليدى است كه از شكم اهل جهنم بيرون مىآيد .

بر گرفته از آيات 44 ، 45 و 47 سورهء مائده .

داود بن ابى عوف سويد تميمى ابو الجحّاف ، از راويان شيعه و از اصحاب امام جعفر صادق ( ع ) است ( تقريب التهذيب و رجال شيخ طوسى )

عبد اللّه بن شداد بن الهاد . ابو الوليد كنيه داشت . از بزرگان تابعين و ثقات ايشان در جنگ نهروان در كنار على ( ع ) بود . بر حجاج بن يوسف خروج كرد و در نبرد دجيل به سال 81 به قتل رسيد .

ابو اسحاق ، شادروان محدث احتمال داده كه ابو اسحاق سبيعى باشد . ( رك به شمارهء 37 ) يا ابو اسحاق دوسى از موالى بنى هاشم .

نوّاء فروشندهء نوا يعنى هسته خرما و ديگر ميوه‌ها .

جندب بن عبد اللّه ازدى از اصحاب امير المؤمنين على ( ع ) است .

نابغه نام مادر عمرو بن عاص است .

از ياران و كارگزاران على ( ع ) بود .

مالك بن جون ( يا جور يا جوين ) از كسانى است كه از على ( ع ) روايت مىكنند . ( رك الغارات محدث / ذيل صفحه 300 )

يوسف / 106 .

جمعه / 2 .

توبه / 128 .

آل عمران / 164 .

جمعه / 4 .

مراد خوارج است .

آزادشدگان ، در معنى « طلقاء » است كه ابو سفيان پدر معاويه و خاندان او نيز در آن زمره‌اند پس از فتح مكه رسول اللّه ( ص ) بر آنان منت نهاد و به جاى آنكه اسيرشان كند آزادشان كرد .

بلاد جزيره رك به شمارهء 128 .

شادروان محدث نوشته كه ابن سليم معلوم نشد كه كيست . ممكن است سليم بن اسود باشد يا سليم بن بلج فزارى يا سليم بن قيس هلالى .

حوارين ، از قراء حلب در ناحيهء حمص . ( مراصد الاطلاع )

از عبارت بر مىآيد كه جمله‌اى چند از اول روايت افتاده و در نسخه‌هاى اصل نبوده است .

زياد بن خصفهء تيمى . از اصحاب امير المؤمنين ( ع ) و پس از او از اصحاب امام حسن ( ع ) . ( رك محدث الغارات ، ص 336 )

عبد اللّه بن وأل از وجوه شيعه و از اصحاب على ( ع ) بود كه با مردم كوفه به جنگ امام حسين آمد ولى بعدها از توابين شد و در اين راه كشته شد ( در سال 64 ) .