كامل بهائى ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٧

فصل پانزدهم در زهر دادن معاويه حسن عليه السّلام را

و معاويه خطبا و مؤذنان شام را بخواند و گفت بايد كه بعد از خطبه و بانگ نماز بر على لعنت كنيد تا اين معنى در تمام عالم سنتى شود و عمر عبد العزيز اين معنى را كه لعنت است از ميان خلق برداشت جملهء خلق مىگفتند : غيرت السنّة و بدلت السنة « 1 » .

صاحب كتاب فردوس گويد : اول من يختصم يوم القيمة بين يدى اللّه على « 2 » . اول كسى كه خصمى كند در روز قيامت پيش خداى على خواهد بود با معاويه كما قال تعالى :

ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ ( مزر 32 ) باز شما در روز قيامت نزد پروردگار خود با هم خصمى مىكنند .

فصل پانزدهم در زهر دادن معاويه حسن عليه السّلام را

فصل پانزدهم در زهر دادن معاويه حسن عليه السّلام را

چون امير المؤمنين به جوار رحمت ايزد پيوست حسن عليه السّلام به منبر برآمد و خطبه بخواند و گفت دوش مردى از جهان مفارقت كرد كه تا زنده بود از ذكر خداى تعالى خالى نبود و هيچ‌كس از سابقان و لاحقان بر او سبق نبرد و تا رسول زنده بود به اوامر و نواهى او قيام نمود و به سبب جهاد او عمود اسلام بر جاى بماند و چون رسول او را به لشكر فرستاد جبرئيل بر دست راست و ميكائيل بر دست چپ و نصرت خداى تعالى در پيش او بود و در هيچ حربى منهزم نشد در شبى متوفى شد كه عيسى بن مريم را در آن شب به آسمان بردند و وصى موسى يوشع بن نون در آن شب متوفى شد و از زر و سيم هيچ چيز از او بازنماند مگر هفتصد درهم از بقاياى صدقات و مرا وصيت كرد كه از براى دختران او به خادمهء او دهم و گريه در گلوى افتاد حسن را و خلق جمله بگريستند .

گفت : انا بن البشير ، انا بن النذير ، انا ابن الداعى الى اللّه باذنه ، انا بن السراج المنير ، انا من اهل بيت اذهب اللّه عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا ، انا من اهل بيت افترض اللّه حبهم ، فقال عز قائل : قل لا اسألكم عليه اجرا الا المودة فى القربى ، و الجنة مودتنا اهل البيت « 3 » .

منم پسر بشارت دهنده به بهشت منم پسر بيم دهنده از عذاب منم پسر خوانندهء مردم

( 1 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 13 / 153 . ( 2 ) - مناقب ابن شهر آشوب 3 / 236 از خود امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده است . ( 3 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 16 / 224 .