كامل بهائى ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٤

فى خطبة ضرطة معاوية

فى خطبة ضرطة معاوية

فى خطبة ضرطة معاوية

در كتاب حاويه مأمونى السنى گويد به اسانيد صحيحه كه معاويه روز جمعه خطبه مىخواند ضرطهء عظيم و بادى سهمناك از او جدا شد مردم از آن حال متغير شدند كه اين بىعار به مقام رسول بر ملا خلق چگونه اين صفت كرد آن بىشرم خطبه را بازگردانيد و گفت الحمد للّه الذي خلق ابداننا و اسكنها ارواحنا ، و جعل فيها رياحا و جعل خروجها للنفس راحة ، فربما اختلجت فى غير او آنها و انقلبت فى غير وقتها ، فلا جناح على من حامة ذلك و السّلام .

شكر و سپاس مر خداى را كه بيافريد بدنهاى ما را و ارواح ما را در آن ساكن كرد و در آنجا بادها بگردانيد و بگردانيد خروج آن را راحت روح پس بسا باشد كه بجنبد و در غير وقت خود و بگردد در غير هنگام خود پس بزه نباشد مر كسى را كه از او صادر شود و السّلام . كاتب وحى و خال مؤمنان كه به استهزاء در مقام رسول ضرطه دهد و بر آن جمله خطبه خواند .

صعصعة بن صوحان العبدى حاضر بود برخاست و گفت : صدقت يا معاوية ان اللّه خلق ابداننا و اسكنها ارواحنا و جعل فيها رياحا ، و جعل خروجها للنفس راحة ، و لكن جعل رسلها فى الكنيف راحة ، و على منبر رسول اللّه بدعة . پس گفت : يا أهل الشام قوموا فقد خروا اميركم فلا صلاة له و لا لكم « 1 » .

گفت راست گفتى اى معاويه خداى آفريده بدنهاى ما را و ارواح ما را در آن ساكن ساخته و گردانيده در او بادها و گردانيده خروج آن را راحت نفس و ليكن در چاه ادب خانهء راحت است و بر سر منبر رسول بدعت . پس اى اهل شام برخيزيد كه امير شما بر منبر بريد نه نماز او درست باشد و نه از شما يعنى امير شما بر منبر بريد نماز او از آن باطل باشد و از مسجد بيرون و متوجه مدينه شد .

( 1 ) - محاضرات راغب بنا به نقل شفاء الصدور 421 .