كامل بهائى ( فارسي ) — الصفحة ٥١٠
فصل دوم فى خروج عائشة من المنزل
فصل دوم فى خروج عائشة من المنزل
فصل دوم فى خروج عائشة من المنزل
چون عايشه همت خروج كرد شتر بياوردند از براى او سخت و بزرگ و بلند عسكر نام ، عايشه چون نام عسكر شنيد از خروج ابا كرد و گفت مرا رسول خبر داد و فرمود يا عايشه خود را نگاهدار كه بر شتر عسكر نام سوار شوى و به حرب روى و سگان حوأب بر شتر تو جهند « 1 » .
طلحه و زبير لباس شتر بگردانيدند و او را مغرور كردند و در آنجا نشاندند آخر عايشه آواز بلند كرد به قتال و محاربهء با على به طلب خون عثمان .
و أم سلمه منادى فرمود نبايد كه هيچ كس به حرب على رود كه آن كس كه به حرب او رود كافر باشد و عاصى « 2 » .
و طلحه و زبير عوام و سعد و مروان حكم و عبد الرحمن و محمد بن طلحه و عبد الرحمن اسيد و عبد اللّه حكيم حزام و ايشان را ابناء الطلقا خواندندى بيرون رفتند با عايشه ، و مروان حكم سعيد عاص را دعوت كرد به حرب و خروج به طلب خون عثمان ، سعيد گفت اى مروان اين جمله كه با تو همراه‌اند كشندگان عثمانند و با تو مىآيند مروان او را رها كرد .
مالك اشتر نامه‌اى نوشت به عايشه كه از خداى بترس كه تو را فرموده است « و قرن فى بيوتكن » و پرده رسول مدر كه بد نامى رسول است كه زن او در ميان لشكر رود و حرب كند عايشه گفت مالك اين سخن از آن سبب مىگويد كه او نيز سعى كرد به قتل عثمان « 3 » .
امير المؤمنين با هفتصد مرد بيامد بذى قار فرود آمد ، عايشه چون بدانست نامه‌اى به حفصه نوشت كه على بذى قار فرود آمد و زهره آن ندارد كه پيش آيد يا بازگردد به اين عبارت « ان تقدم نحر ، و ان تأخر عقر » يعنى اگر پيش آيد سر او بريده شود و اگر برگردد پى كرده شود .
چون نامه به حفصه رسيد مغنيات را بخواند و اين معنى را به نظم آوردند و بر آن
( 1 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 6 / 327 و حياة الحيوان دميرى 1 / 282 ماده جمل . ( 2 ) - سند اين مطلبى بدست نيامد . ( 3 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 6 / 327 .