كامل بهائى ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٢

فصل اول فى قتل عمر بن الخطاب

جميع ما ملكت يعنى اى پسر من اگر بينى كه فردا پدر تو را به آتش مىكشند آيا خلاص مىكنى به مال خود ، گفت بلى مىكنم به جميع مال كه جمع كردى .

پس گفت اگر عايشه دستور دهد مرا پيش ابو بكر دفن كنيد و اگر دستور ندهد به بقيع ببريد .

عايشه گفت مرا در آن خانه همين قدر موضعى بود كه مدفن من باشد ليكن من جاى خود را بر عمر ايثار كردم . روز چهارشنبه متوفى شد ( لاربع من ذى حجة سنة ثلث و عشرين » و عمر او شصت و سه سال بود .

چون آن ضربت بخورد طبيب حاذق مسلم حاضر شد فرمود تا نبيذ حلو به او دادند نبيذ بيرون آمد جمعى گفتند آنچه از امعاى او بيرون آمد خون است . طبيب ديگر نصرانى حاضر آمد و شير به او داد همچنان سفيد بيرون آمد دو طبيب اتفاق كردند و گفتند وصيت كن كه مرگ حاضر آمد « 1 » .

جواب ، عجب كه براى عايشه بىحجت و بينّه خانهء رسول مسلم است و فاطمه را با چند گواه عادل و معصوم فدك مسلم نيست . سلمنا ( تسع ثمن ) خانه يك شبر نباشد باقى غصب باشد .

و ابن اعثم كوفى گويد كه سر ابو بكر برابر كتف رسول و سر عمر برابر كتف ابا بكر است چنان كه پاى عمر در اساس خانه آمد اندكى از ديوار بگرفتند ، ندانم كه خرابى خانه رسول ايشان را كه رخصت داد حق تعالى فرمود : لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ ( احزاب 53 ) رسول صلّى اللّه عليه و آله متوفى شده اجازت نتوان دادن .

اما آنچه با عبد اللّه گفت اگر پدر تو را به دوزخ كشند تو او را فديه دهى مگر كه اين آيه نخوانده بود : وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً * يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ * وَ صاحِبَتِهِ وَ أَخِيهِ * وَ فَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ * وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ يُنْجِيهِ * كَلَّا إِنَّها لَظى * نَزَّاعَةً لِلشَّوى * ( معارج 16 - 10 ) و اين آية : فَالْيَوْمَ لا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ ( حديد 14 ) .

و عبد اللّه را هم سهوى افتاده بود بايست كه گفتى : يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ( شعراء 89 - 88 ) روزى كه نفعى ندهد مال و نه فرزند مگر كسى كه

( 1 ) - فتوح ابن اعثم 1 / 322 - 329 و كامل ابن اثير 3 / 49 - 52 .