مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٨

روايت امام سجّاد عليه السّلام

گفت : چه مىخواهى ؟

گفت : امير المؤمنين مىگويد : بيا بيعت كن .

على عليه السّلام صدايش را بلند كرد و گفت : سبحان اللّه ! چيزى ادعا كرده كه حق او نيست . قنفذ برگشت و به ابو بكر خبر داد .

( 1 ) عمر به پا خاست و گفت : بياييد با هم به نزد اين مرد برويم . پس گروهى به خانه على رفتند و در زدند . على عليه السّلام چون صدايشان را شنيد ، سخن نگفت . زنى به سخن آمد و گفت : اينان كه هستند ؟

گفتند : به على بگو : بيرون بيايد و بيعت كند .

فاطمه عليها السّلام صدايش را بلند كرد و گفت : يا رسول اللّه ! پس از تو ، از ابو بكر و عمر چه ديديم ! هنگامى كه صدايش را شنيدند ، بسيارى از همراهان عمر گريستند .

سپس بازگشتند .

( 2 ) عمر با عده‌اى ماند و على را بيرون آوردند و به نزد ابو بكر بردند و او را در مقابل ابو بكر نشاندند . ابو بكر گفت : بيعت كن .

گفت : اگر بيعت نكنم ؟

گفت : در اين صورت ، به خدايى كه جز او معبودى نيست ، گردنت را مىزنيم .

گفت : اگر چنين كرديد ، من بنده خدا ، و برادر رسول اويم .

گفت : بيعت كن .

گفت : اگر بيعت نكنم ؟

گفت : در اين صورت ، به خدايى كه جز او معبودى نيست ، گردنت را مىزنيم .

على عليه السّلام رو به قبر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كرد و گفت : يا ابن ام ان القوم استضعفونى و كادوا يقتلوننى ، پس بيعت كرد و به پا خاست . « 1 »

( 1 ) المسترشد فى امامة على بن ابى طالب ، صص 65 - 66 .