فروغ ابديت تجزيه و تحليل كاملى از زندگى پيامبر اكرم ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٦٣
على عليه السّلام در اين غزوه شركت نكرد
على عليه السّلام در اين غزوه شركت نكرد
على عليه السّلام در اين غزوه شركت نكرد
يكى از افتخارهاى امير مؤمنان ، اين است كه در تمام نبردها ملازم ركاب پيامبر و پرچم‌دار وى در جنگ‌هاى اسلامى بوده است ، جز در غزوهء « تبوك » كه به دستور پيامبر در مدينه باقى ماند و در اين جهاد شركت نكرد ، زيرا پيامبر به خوبى مىدانست كه منافقان و برخى از افراد قريش به دنبال فرصت مىگردند تا در غياب پيامبر ، وضع را دگرگون سازند و حكومت نوبنياد اسلامى را واژگون كنند و اين فرصت در صورتى امكان‌پذير است كه پيامبر و ياران گرامى وى به مقصد دورى بروند و ارتباط آنان با مركز قطع شود .
تبوك ، دورترين نقطه‌اى بود كه پيامبر در طى غزوات خود به آنجا مسافرت نمود .
پيامبر كاملا احساس كرد كه در غياب او ممكن است گروه‌هاى ضد اسلامى ، اوضاع را دگرگون سازند و هم‌فكران خود را از نقاط مختلف حجاز گردآورده ، متشكل شوند .
او با اينكه « محمد بن مسلمه » را جانشين خود در مدينه قرار داده بود ، ولى به على عليه السّلام فرمود :
تو سرپرست اهل بيت و خويشاوندان من و گروه مهاجرى و براى اين كار جز من و تو ، كسى ديگر شايستگى ندارد .
اقامت امير مؤمنان در مدينه توطئه‌گران را بسيار ناراحت ساخت ، زيرا فهميدند كه با وجود على و مراقبت‌هاى پىگير او ، ديگر نمىتوانند نقشه‌هاى خود را پياده كنند . از اين رو ، براى بيرون رفتن على از مدينه نقشه‌اى ريختند و شايع كردند كه با اينكه پيامبر با كمال ميل على را براى شركت در جهاد دعوت كرد ، ولى او از جهت دورى راه و شدت گرما ، از شرت در اين نبرد مقدس امتناع كرد . على عليه السّلام براى ابطال تهمت آنان به محضر پيامبر شرف‌ياب گرديد و جريان را با آن حضرت در ميان نهاد . پيامبر ، كلمهء تاريخى خود را كه از دلايل واضح و روشن امامت و جانشينى بلافصل او پس از پيامبر است ؛ دربارهء او چنين فرمود :