فروغ ابديت تجزيه و تحليل كاملى از زندگى پيامبر اكرم ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٣٤

پيروزى بزرگ در خيبر

پرچم اسلام را كه پيامبر به دست او داده بود ، در نزديكى خيبر بر زمين نصب كرد .

در اين لحظه در خيبر بازشد و دلاوران يهود از آن بيرون ريختند . نخست برادر « مرحب » به نام « حارث » جلو آمد ، هيبت نعره او آنچنان مهيب بود كه سربازانى كه پشت سر على عليه السّلام بودند بىاختيار عقب رفتند ، ولى على مانند كوه پاىبرجا ماند . لحظه‌اى نگذشت كه جسد مجروح « حارث » به روى خاك افتاد و جان سپرد .

مرگ برادر ، « مرحب » را سخت غمگين و متأثر ساخت . او براى گرفتن انتقام برادر ، در حالى كه غرق سلاح بود و زره يمانى بر تن و كلاهى - كه از سنگ مخصوص تراشيده بود - بر سر داشت و « كلاه‌خود » را روى آن قرار داده بود ، جلو آمد . و به رسم قهرمانان عرب رجز زير را مىخواند :

قد علمت خيبر أنّي مرحب * شاكي السلاح ، بطل مجرّب

إن غلب الدهر فإنّي أغلب * و القرن عندي بالدماء مخضّب

« 1 » در و ديوار خيبر گواهى مىدهد كه من مرحبم ، قهرمانى كارآزموده و مجهز به سلاح جنگىام .

- اگر روزگار پيروز است ، من نيز پيروزم ، قهرمانانى كه در صحنه‌هاى جنگ با من روبه‌رو مىشوند ، با خون خويشتن رنگين مىشوند .

على نيز رجزى در برابر او سرود و شخصيت نظامى و نيروى بازوان خود را به رخ دشمن كشيد و چنين گفت :

أنا الذي سمتني أمّي حيدرة * ضرغام آجام و ليث قسورة

عبل الذراعين غليظ القصرة * كليث غابات كريه المنظرة

من همان كسى هستم كه مادرم مرا حيدر ( شير ) خوانده است ؛ مرد دلاور و شير بيشه‌هايم .

( 1 ) . ابن هشام ، در سيرهء خود رجز « مرحب » را به گونه ديگر نقل كرده است .