فروغ ابديت تجزيه و تحليل كاملى از زندگى پيامبر اكرم ( ص ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٤
آيين او پيش از بعثت
امين قريش على عليه السّلام را به خانهء خود مىبرد
امين قريش على عليه السّلام را به خانهء خود مىبرد
در يكى از سال‌ها كه قحطى و كم آبى ، مكّه و نواحى آن را در برگرفته بود ؛ رسول گرامى تصميم گرفت كه به عموى بزرگوار خود ابو طالب كمك كند و هزينهء زندگى او را پايين آورد . از اين رو ، با عموى ديگر خود به نام « عباس » موضوع را در ميان گذاشت . قرار شد هر كدام ، يكى از فرزندان ابو طالب را به خانه خود ببرند : رسول گرامى ، على عليه السّلام را و عباس « جعفر » را به خانهء خود بردند .
ابو الفرج اصفهانى ، مورّخ معروف مىنويسد : عباس ، طالب را و حمزه ، جعفر را و رسول خدا على عليه السّلام را ، به خانه‌هاى خود بردند . آن‌گاه رسول خدا گفت : من همان را برگزيدم كه خدا او را برايم برگزيده است . « 1 »
اگر چه ظاهر جريان اين بود كه به زندگى ابو طالب در سال قحطى كمك كند ، ولى هدف نهايى چيز ديگرى بود و آن اينكه على عليه السّلام در دامان پيامبر تربيت و پرورش پيدا كند و از اخلاق كريمهء او پيروى نمايد .
امير مؤمنان ، در نهج البلاغه در اين مورد مىفرمايد :
همهء شما از موقعيت و نزديكى من با رسول گرامى آگاهيد . او مرا در آغوش خود بزرگ كرد و من خردسالى بودم كه مرا به سينه خود مىچسباند و رختخواب مرا در كنار خود پهن مىكرد . من بوى خوش آن حضرت را استشمام مىكردم و هر روز از اخلاق او چيزى مىآموختم . « 2 »
آيين او پيش از بعثت
آيين او پيش از بعثت
او از لحظه‌اى كه از مادر متولد شد ، تا روزى كه به خاك سپرده شد ، جز خداى يكتا را نپرستيد . سرپرستان او مانند « عبد المطلب » و « ابو طالب » همگى موحد و
( 1 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 26 و سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 236 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، خطبهء 190 .