شرف النبي ص ( فارسي ) — الصفحة ٥٣٢
باب پنجاه و هفتم در ذكر شفاعت رسول عليه السلام
است تا شفاعت كنم . حق تعالى گويد اين شفاعت ترا نيست و لكن به عزت من و كبريا و عظمت من كه بيرون آرم از دوزخ آنكه گويندهء لا إله الا اللّه است .
انس قال قال النبى صلى اللّه عليه انا اول شفيع فى الجنة لم يصدق نبى من الانبياء ما صدقت و ان من الانبيا ما لم يصدقه من امته الا رجل واحد .
( 1 ) رسول عليه السلام گفت : من اول شفاعت‌خواهىام در بهشت و هيچ پيغمبرى را از جملهء پيغمبران امت تصديق نكرده‌اند چندانكه مرا تصديق كرده‌اند . و از جملهء پيغمبران بوده است پيغمبرى كه او را يك مرد تنها تصديق كرده است . و قال صلى اللّه عليه انا اول الناس يشفع فى الجنة و انا اكثر الانبياء تبعا و انا اول من يقرع باب الجنة .
( 2 ) گفت من اول كسىام كه شفاعت كند در بهشت ، و من بيشترين پيغمبرانم به تبع و من اول كسىام كه در بهشت بكوبد .
و قال صلى اللّه عليه آتى باب الجنة يوم القيامة فاستفتح فيقول الخازن من انت فاقول محمد فيقول بك امرت لا افتح لاحد قبلك .
( 3 ) رسول عليه السلام مىگويد من به در بهشت روم روز قيامت و گويم تا در بگشايند . خازن گويد : كيستى تو ؟ من گويم : محمد . گويد : مرا فرموده‌اند كه در نگشايم از براى هيچ كس الا از براى تو .
و قال لكل نبى دعوة يدعوا بها فاريد أن اختبى دعوتى شفاعة لامتى يوم القيامة .
( 4 ) مىگويد هر پيغمبرى را دعائى بود كه بخواستند از خداى تعالى و من پنهان مىكنم دعاى خود از براى شفاعت امت من
b
92
I
روز قيامت .
و قال صلى اللّه عليه من شفع شفاعة حال دون حد من حدود اللّه فقد ضاد اللّه فى ملكه و من اعان على خصومة لا يعلم احق ام باطل فهو فى سخط اللّه حتى يتفرغ و من مشى مع قوم يرى انه شاهد و ليس بشاهد فهو كشاهد زور .
( 5 ) رسول عليه السلام مىگويد هر كه شفاعتى كند و منع كند تا حدى از حدود خداى اقامت نكنند ، او مضادت خداى تعالى كرده باشد در ملك ، و هر كه يارى دهد كسى را بر خصومتى و نداند كه آن كس