شرف النبي ص ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٩
باب پنجاه و دوم در فضيلت زيارت تربت رسول عليه السلام
انك قد اخبرتنا باجلال محمد عبدك فاسألك بحرمة محمد عبدك صلى اللّه عليه صاحب هذا القرآن تعتق عبدك الخاطى اليوم على راس قبره اجلالا و حرمة له . پس برگشت و مىگفت : شعر
يا خير من دفنت فى الارض اعظمه * و طاب من طيبه القيعان و الاجم
نفسى الفداء لقبر انت ساكنه * فيه العفاف و فيه الجود و الكرم .
( 1 ) آورده‌اند كه اعرابىاى بيامد به مدينه بر ناقه‌اى نشسته .
ناقه را فرا فراخوابانيد بر در مسجد و پاى ببست و در مسجد رفت و برابر تربت رسول عليه السلام بايستاد و گفت درود بر تو باد يا رسول اللّه خداى تعالى جزاى خير دهاد من گواهى مىدهم كه خداى يكى است و تو رسول خدائى و تو رسالت كه خداى تعالى فرمود گزاردى و نصيحت امت كردى و خداى را پرستيدى تا در دنيا بودى درود دهاد خداى تعالى بر روح تو در ميان ارواح و بر تن تو در ميان تنها . پس گفت : درود خدا بر تو باد اى ابو بكر صديق ، درود بر تو باد اى عمر فاروق ، درود خدا بر شما باد اى دو يار رسول خدا در ايام حياتش و هم‌خوابهء او پس از وفاتش . خداى تعالى شما را جزاى خير دهاد از اسلام و از ياورى پيغمبر كه شما كرديد . ( 2 ) پس روى با رسول عليه السلام آورد و گفت : پدر و مادر من فداى تو باد رسول اللّه ، من به تو آمدم و گران بارم از گناه و ترا به شفاعت مىبرم پيش خداى خويش تا شفاعت تو در حق من قبول كند از آنكه در قرآن كريم گفته است كه اگر گناه كاران به تو آمدندى و استغفار كردندى و تو از براى ايشان آمرزش خواستى خداى تعالى
b
67
I
ايشان را بيامرزيدى ، ( 3 ) و من آمدم و آمرزش مىخواهم و توبه مىكنم يا رسول اللّه شفاعت كن به خداى تعالى از براى من . پس روى به قبله آورد و گفت : خداوندا ، تو گفتى و قول تو صدق و راست است كه اگر گناهكاران پيش تو آمدندى با رسول عليه السلام خطاب كردى من گناهكارم و آمدم و رسول عليه السلام از دار دنيا مفارقت كرده است ، و وفات يافته ، و تو خدائى حىاى كه هرگز نميرى .
( 4 ) من محمد را به شفاعت پيش تو مىآورم كه مرا بيامرزى . خداوندا ،