شرف النبي ص ( فارسي ) — الصفحة ١٥٢

باب سيزدهم معجزات رسول عليه السلام b 54

ميانه نه درازى كه درازى او را عيب مىكرد و نه كوتاهى كه كوتاهى او را حقير مىداشت . همچون شاخى بود ميان دو شاخ ، و او تازه‌تر و نيكوتر از هر دو بود . رفيقان كه با او بودند اگر او سخن گفتى استماع بواجب كردندى ، و اگر او فرمان دادى مبادرت و مسارعت نمودندى امتثال او را . شوهرش گفت : به خدا كه اين صاحب قريش است كه ما ذكر او شنيده‌ايم و اگر من اينجا او را دريافتمى التماس كردمى تا در خدمت او برفتمى ، و اگر دريابم همچنين كنم .

پس در مكه آن شب ميان آسمان و زمين آوازى بلند شنيدند و هيچ كس را نمىديدند و اين ابيات مىگفت :

شعر

جزى اللّه رب الناس خير جزائه * رفيقين حلا خيمتى ام معبد

هما نزلا بالبر و ارتحلا به * فافلح من امسى رفيق محمد

فنال قصى ما زوى اللّه عنكم * به من فعال لا يجازى و سودد

سلوا اختكم عن شاتها و انائها * فانكم ان تسالوا الشاة تشهد

اتاها بشاة حائل فتحلبت * له بصريح صرة الشاة مزبد

فغادره رهنا لديها لحالب * تدر لها فى مصدر ثم مورد

پس حسان بن ثابت الانصارى جواب اين ابيات بگفت شعر

لقد خاب قوم زال عنهم نبيهم * و قدس من يسرى اليهم و يغتدى

ترحل عن قوم فزالت عقولهم * و حل على قوم بنور مجدد

هداهم به بعد الضلالة ربهم * و ارشدهم من يتبع الحق يرشد

و هل يستوى ضلال قوم تسفهوا * عما و هداة يهتدون بمهتد

لقد نزلت منه على اهل يثرب * ركاب هدى حلت عليهم باسعد

نبى يرى مالا يرى الناس حوله * و يتلو كتاب اللّه فى كل مشهد b 55

و ان قال فى يوم مقالة غائب * فتصديقها فى ضحوة اليوم او غد

ليهن ابا بكر سعادة جده * بصحبته من يسعد اللّه يسعد