شرف النبي ص ( فارسي ) — الصفحة ١٣٨

شرف ديگر :

پيغمبر فرستاده است سيصد و سيزده از آن جملت مرسل بوده‌اند .

و باقى همه نبى بودند . و هر مرسلى نبى باشد و هر نبى مرسل نباشد .

( 1 )

شرف ديگر :

شرف ديگر :

و آن سعادت امت رسول است چنان كه خداى تعالى گفت : لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ . رضاى خود در متابعت پيغمبر نهاد چنان كه محبت خود در متابعت او ، آنجا كه گفت : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ . و چون ذكر حواريين و ياران عيسى كرد ، ايشان را هيچ فضيلت نگفت ، و امت رسول را وصف در همه كتب منزل بكرد چنان كه گفت : ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ .

( 2 )

شرف ديگر :

شرف ديگر :

دعواتى كه پيغمبران را بوده است بيشتر يا رب بوده است ، آدم گفت : رَبَّنا ظَلَمْنا . نوح گفت : رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي ، رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ . خداى تعالى اين دعا محمد را بياموخت :

وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً . . . ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ . و زيادت بر آن دعايى ديگر بياموخت كه هيچ پيغمبرى را نياموخت : قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ . . . قُلِ اللَّهُمَّ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . و اين لفظ اللهم خاص است خداى را عز و جل كه هيچ كس را بدان نخوانند ، اما لفظ رب مخلوق را گويند ، چنان كه رب الدار و رب البيت . چنان كه يوسف را گفت : اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ فَأَنْساهُ الشَّيْطانُ ذِكْرَ رَبِّهِ .

( 3 )

شرف ديگر :

شرف ديگر :

خداى تعالى آنچه پيغمبران را به دعا و التماس داد رسول را بى التماس بداد . موسى گفت : رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي .

محمد را گفت : أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ . موسى گفت : وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي . محمد عليه السلام بى التماس وزارت به صحابه داد آنجا كه گفت : إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا .

و گفت كه وزيران فى الارض ابو بكر و عمر و على را گفت :

اما ترضى ان تكون منى بمنزلة هرون من موسى .

( 4 )

شرف ديگر :

شرف ديگر :

خداى عز و جل فعل رسول چون فعل خود كرد و فعل خود چون فعل رسول . گفت : إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ .